MENU 

Każdy z zamieszczonych poniżej obrazków to ikona - element menu graficznego.
Proszę najechać myszką na obrazek (ikonę) i kliknąć - zostaniesz automatycznie przeniesiony do odpowiedniej strony źródłowej, na której znajdują się dodatkowe szczegóły dotyczące poruszanego tematu.

Zachęcamy do lektury.
Użyte źródła: KEP(https://episkopat.pl/), Archidiecezja katowicka (https://archidiecezjakatowicka.pl/),
RadioM (https://www.radioem.pl/), Vatican News(https://www.vaticannews.va),

Gość Niedzielny (https://www.gosc.pl/doc/1555093.Cud-ognia-w-Jerozolimie)
RADIO M
17 ,18 KWIETNIA, 2020
(obowiązuje od poniedziałku 20 kwietnia 2020)
Mobirise
20 MARCA, 2020
(nadal pozostaje w mocy)
Mobirise
20 MARCA, 2020
(nadal pozostaje w mocy)
Mobirise
25 MARCA, 2020
(nadal pozostaje w mocy)
Mobirise
Niedziela Wielkanocna
Zmartwychwstania Pańskiego
Mobirise
Cud ognia 
(źródło: Gość Niedzielny )
Mobirise
Poniedziałek w Oktawie Wielkanocnej 
(pamiętajmy, że to także dzień fatimski i odmówmy różaniec z Matką Najświętszą)
Mobirise
Modlitwa do Matki Bożej Piekarskiej,
Lekarki Chorych
Mobirise
"Wyjątkowo bliskie spojrzenie na Całun Turyński"
WIELKA SOBOTA godzina 17:00
(źródło: Vatican News)

KOMUNIKATY

16 KWIETNIA 2020

Zaproszenie na Święto Caritas Archidiecezji Katowickiej
w Niedzielę Miłosierdzia Bożego

W niedzielę Miłosierdzia Bożego Ksiądz Arcybiskup Wiktor Skworc będzie przewodniczył Mszy św. w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach o godz. 12.00. W liturgii można uczestniczyć dzięki transmisji Radia eM oraz internetowej na kanale Youtubowym parafii katedralnej. Do wspólnej modlitwy zapraszam wszystkie Parafialne Zespoły Caritas, Szkolne Koła Caritas, pracowników Caritas i naszych wolontariuszy oraz wszystkich, którym szczególnie leży na sercu misja charytatywna Kościoła.

Caritas Archidiecezji Katowickiej od 30-lat koordynuje działalność charytatywną na terenie diecezji, która przede wszystkim jest realizowana w naszych parafiach. Do centrali w Katowicach zgłaszają się po pomoc potrzebujący z całej diecezji. Współpracujemy w tym wymiarze pomocy z parafiami, którym bardzo dziękujemy za każdą akcję. Wspomagamy także parafie najbardziej potrzebujące, które same nie są w stanie udźwignąć niektórych zadań charytatywnych. Dzięki temu pełnimy rolę pośrednika w pomocy charytatywnej. Poprzez Caritas następuje wymiana pomocy materialnej i finansowej pomiędzy tymi, którzy mogą podzielić się tym co mają, z tymi którzy w danej chwili tej pomocy najbardziej potrzebują. W tych zadaniach współpracujemy
z księżmi proboszczami rozeznając potrzeby osób zgłaszających się do Caritas. Nieocenioną rolę spełniają tu Parafialne Zespoły Caritas, Szkolne Koła Caritas i wolontariusze współpracujący z Caritas. Tak realizuje się nasze chrześcijaństwo, ponieważ cokolwiek czynimy dla naszych braci najmniejszych, czynimy dla samego Jezusa Chrystusa. Jako Caritas naśladujemy ks. Jana Machę, który pomagał rodzinom w trudnej sytuacji materialnej w czasie II Wojny Światowej. Dzisiejsza sytuacja jest podobna, choć zagrożenie jest inne. Jako Caritas podejmujemy jak największy wysiłek, aby pomagać skutecznie wszystkim potrzebującym. W tygodniu miłosierdzia uruchomimy platformę internetową www.dobrodaj.pl, której zadaniem będzie łączenie wolontariuszy z potrzebującymi. Chcemy poprzez tę aplikację wesprzeć naszych seniorów dostarczając do ich domów kilka tysięcy maseczek we współpracy ze Śląską Chorągwią Związku Harcerstwa Polskiego. Wystarczy zalogować się na platformie lub wysłać sms o treści „pomoc” na numer 533 144 898. Patronem medialnym akcji są: Gość Niedzielny i Radio eM.
Dziękując już dzisiaj za wspólną modlitwę i spotkanie przy stole Eucharystycznym w Święto Caritas polecamy się waszej dobroci serca prosząc o wsparcie naszych działań przekazując ofiarę na konto Caritas Archidiecezji Katowickiej nr 96 1050 1214 1000 0090 3169 8062 z dopiskiem „Pomagam Caritas”. Nasza diecezjalna Caritas pomaga najbardziej potrzebującym, dlatego mamy odwagę prosić o wsparcie na rzecz działalności statutowej. Jesteśmy po to, by krzewić miłosierdzie Boże i realizować je w poprzez czynną miłość. Idziemy w tej prośbie za św. Pawłem Apostołem, który zwracał się do chrześcijan dobrej woli o pomoc na rzecz biedniejszych gmin chrześcijańskich. Uboga wdowa dając niewiele dała bardzo dużo. Liczy się każdy gest, za który będziemy ogromnie wdzięczni w imieniu tych, dla których Caritas istnieje i działa. Caritas pomaga, pomóż Caritas.

Szczęść Boże
Katowice, 15.04.2020 r.
ks. Łukasz Stawarz
Dyrektor Caritas
Archidiecezji Katowickiej 

17 KWIETNIA 2020

ZARZĄDZENIE ARCYBISKUPA KATOWICKIEGO
ODNOŚNIE DO SPRAWOWANIA POSŁUGI DUSZPASTERSKIEJ I LITURGICZNEJ
w związku z częściową zmianą regulacji prawnych
dotyczących uczestnictwa wiernych w kulcie religijnym - obowiązujące od poniedziałku 20 KWIETNIA 2020

1. Obowiązują nadal poprzednio wydane akty prawne Metropolity Katowickiego związane z ogłoszeniem stanu epidemicznego i odnośnie do sprawowania posługi duszpasterskiej – vide Zarządzenie z dnia 25 marca br. nr VAI-22/20 – z wyjątkiem poniższego, które wchodzi w życie od poniedziałku 20 kwietnia br.:

a. przywracamy w kościołach i kaplicach parafii archidiecezji katowickiej celebrowanie w niedziele i dni powszednie Mszy św. według stałego harmonogramu. Zaleca się, aby uczestniczyły w nich przede wszystkim osoby związane z przyjętą intencją Mszy św.
z zachowaniem zasady wskazanej przez władzę państwową – 1 osoba na 15 m2;

b. w związku z tym, należy zachować wszystkie zasady dotyczące bezpieczeństwa, stosownego dystansu osób, zasłaniania ust i nosa (z wyjątkiem celebransa) oraz dezynfekcji powierzchni przestrzeni kościoła. Troska o przestrzeganie wymienionych norm sanitarnych spoczywa na proboszczu / administratorze parafii.

2. Przypominam, że dyspensa od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej Mszy św. jest prolongowana i obowiązuje aż do odwołania. Zachęcamy więc wiernych do korzystania
z telewizyjnych, radiowych i internetowych transmisji Mszy św. i nabożeństw, w tym
do codziennej modlitwy różańcowej o godz. 20.30.

Prośmy wspólnie o ustanie pandemii. Rozmodlona rodzina – razem uczestnicząca
w transmitowanej Mszy św. lub nabożeństwie – staje domowym Kościołem, podstawowym ogniwem w rodzinie Kościoła.

3. Zarządzenie to należy umieścić w gablotkach oraz na stronie internetowej parafii (startowej/powitalnej).

† Wiktor Skworc
Arcybiskup Metropolita
Katowicki

Katowice, 17 kwietnia 2020 r.
VA I – 26/20 

18 KWIETNIA 2020

UZUPEŁNIENIE DO ZARZĄDZENIA ARCYBISKUPA KATOWICKIEGO
z dn. 17.04.2020 - obowiązujące od poniedziałku 20 KWIETNIA 2020


12 KWIETNIA 2020

LIST REKTORA WŚSD


   

  


26 MARCA 2020

RZECZNIK EPISKOPATU: "W PIĄTEK O 18:00 ZAPRASZAM DO MODLITWY
Z PAPIEŻEM FRANCISZKIEM"
(źródło: https://episkopat.pl/rzecznik-episkopatu-w-piatek-o-1800-zapraszam-do-modlitwy-z-papiezem-franciszkiem/)

"Ojciec Święty zaprosił wszystkich do duchowego udziału za pośrednictwem środków przekazu. Podczas nabożeństwa czytane będzie Słowo Boże, odbędzie się adoracja Najświętszego Sakramentu, na koniec papież Franciszek udzieli błogosławieństwa +Urbi et Orbi+ z możliwością otrzymania odpustu zupełnego

Rzecznik Episkopatu przypomniał, że papież Franciszek zapowiedział w minioną niedzielę, podczas modlitwy „Anioł Pański”, że w piątek 27 marca o godz. 18.00, poprowadzi modlitwę na dziedzińcu bazyliki św. Piotra, przy pustym placu. „Ojciec Święty zaprosił wszystkich do duchowego udziału za pośrednictwem środków przekazu.
Podczas nabożeństwa czytane będzie Słowo Boże, odbędzie się adoracja Najświętszego Sakramentu, na koniec papież Franciszek udzieli błogosławieństwa +Urbi et Orbi+
z możliwością otrzymania odpustu zupełnego” – podkreślił.

Modlitwa potrwa około godziny. W tym czasie będzie miała miejsce adoracja Najświętszego Sakramentu. Po wysłuchaniu Słowa Bożego, Papież Franciszek poprowadzi medytację. \
„W tym czasie przed Bazyliką Świętego Piotra będzie wystawiony obraz Maryi – Ocalenie Ludu Rzymskiego (Salus Populi Romani) z Bazyliki Matki Bożej Większej oraz krzyż z kościoła św. Marcelego. Przed tymi wizerunkami Pana Jezusa oraz Matki Bożej rzymianie modlili się w minionych wiekach o ustanie epidemii i zostali wysłuchani, jak czytamy w licznych dokumentach” – powiedział ks. Rytel-Andrianik.

Ks. Rytel-Andrianik dodał, że Kościół w Polsce włącza się w papieską modlitwę o ustanie pandemii koronawirusa – za chorych, zmarłych i ich rodziny, a także za służby medyczne i sanitarne, które w tym czasie z ogromnym poświęceniem niosą pomoc ludziom. Poinformował też, że modlitwa z papieżem Franciszkiem będzie transmitowana na oficjalnym kanele watykańskim na YouTube VaticanNews: https://www.youtube.com/channel/UCShH-YDtaUQH0Zvmg_6bKJQ oraz w TV Trwam i Radiu Maryja, jak również w innych środkach społecznego przekazu.

„Dzięki duchowemu uczestnictwu w modlitwie prowadzonej przez Ojca Świętego możemy doświadczyć wspólnoty i jedności Kościoła na całym świecie w tym trudnym czasie. Bóg jest blisko każdego z nas, kierujmy do niego nasze prośby o pokój w sercu. Bądźmy razem, pomagajmy osobom potrzebującym, szczególnie chorym i starszym, niech nikt nie będzie pozostawiony sam sobie. Wspierajmy organizacje charytatywne, które niosą pomoc. Pamiętajmy o zachowaniu zasad bezpieczeństwa określonych przez służby sanitarne. Ich przestrzeganie jest wyrazem odpowiedzialności i chrześcijańskiej miłości bliźniego” – powiedział rzecznik Episkopatu.”"

3 KWIETNIA 2020

Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów:
DEKRET W okresie Covid-19 (II) z dn. 25.03.2020

Biorąc pod uwagę szybką ewolucję pandemii Covid-19 i uwzględniając uwagi otrzymane od Konferencji Episkopatów, niniejsza Kongregacja przedstawia aktualizację ogólnych wskazań i sugestii już przekazanych biskupom w poprzednim dekrecie z 19 marca 2020 roku.

Ponieważ data Wielkanocy nie może być przeniesiona, w krajach dotkniętych chorobą, gdzie istnieją ograniczenia w gromadzeniu się i przemieszczaniu ludzi, biskupi i kapłani powinni obchodzić obrzędy Wielkiego Tygodnia bez udziału ludu i w odpowiednim miejscu, unikając koncelebry i pomijając przekazanie sobie znaku pokoju.

Wierni powinni zostać poinformowani o godzinie rozpoczęcia uroczystości, aby mogli przyłączyć się do modlitwy w swoich domach. Pomocne mogą być telematyczne środki przekazu nadające na żywo, nie nagrane. W każdym razie ważne jest, aby poświęcić odpowiednią ilość czasu na modlitwę, doceniając przede wszystkim Liturgię Godzin.

Konferencje Episkopatu i poszczególne diecezje powinny zatroszczyć się, aby nie zabrakło pomocy w modlitwie rodzinnej i osobistej.

1 - Niedziela Palmowa. Upamiętnienie wjazdu Pana do Jerozolimy powinno być obchodzone wewnątrz budynku sakralnego. W kościołach katedralnych należy zastosować drugą formę przewidzianą przez Mszał Rzymski, zaś w kościołach parafialnych, oraz w innych miejscach trzecią.
2 - Msza Krzyżma. Oceniając konkretny przypadek w różnych krajach, Konferencje Episkopatu będą mogły dać wskazówki dotyczące ewentualnego przeniesienia na inny termin.

3 - Wielki Czwartek. Obmycie stóp, które jest już opcjonalne, należy pominąć. Na zakończenie Mszy św. Wieczerzy Pańskiej należy również pominąć procesję, natomiast Najświętszy Sakrament należy przechować w tabernakulum. W tym dniu kapłanom wyjątkowo zezwala się na możliwość odprawiania Mszy św. w odpowiednim miejscu, bez udziału ludu.

4 - Wielki Piątek. W modlitwie powszechnej biskupi zadbają o przygotowanie specjalnej intencji za tych, którzy znajdują się w sytuacji zagrożenia, chorych, zmarłych (por. Missale Romanum).
Akt adoracji Krzyża przez pocałunek należy ograniczać wyłącznie do celebransa.

5 - Wigilia Paschalna. Należy ją sprawować wyłącznie w katedrach i kościołach parafialnych.
W liturgii chrzcielnej ma być zachowane jedynie odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych (por. Missale Romanum).

W przypadku seminariów, kolegiów kapłańskich, klasztorów i wspólnot zakonnych należy stosować się do wskazówek zawartych w niniejszym dekrecie.

Wyrazy pobożności ludowej i procesje, które ubogacają dni Wielkiego Tygodnia i Triduum Paschalnego, mogą, w zależności od oceny biskupa diecezjalnego, zostać przeniesione na inne dogodne dni, na przykład 14 i 15 września.

De mandato Summi Pontificis pro hoc tantum anno 2020.

Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, 25 marca 2020, Uroczystość Zwiastowania Pańskiego.

Robert Kard. Sarah
Prefekt


✠ Arthur Roche
Arcybiskup Sekretarz


[Oryginał włoski, tłum. o. Stanisław Tasiemski OP (KAI)] 

3 KWIETNIA 2020

Komisja Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski 
w związku z pandemią koronawirusa: JEZUS ŻYJE I CHCE, ABYŚ ŻYŁ

JEZUS ŻYJE I CHCE, ABYŚ ŻYŁ
Nota Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski w związku z pandemią koronawirusa


Wyznanie wiary w Boga i Jego Opatrzność nad światem ma wielkie znaczenie dla ludzkiego życia. Przypomina, że dla Boga nie ma nic niemożliwego, że jest On Władcą wszechświata i Panem ludzkiego losu. Bóg nie pozostawia dzieła stworzenia samemu sobie, ale troszczy się o dobro duchowe każdego człowieka. Wiara w Opatrzność Bożą może być jednak wystawiona na próbę
w obliczu zła i cierpienia, zwłaszcza o wymiarze tak globalnym, jak pandemia spowodowana
przez koronawirusa SARS-CoV-2.

1. Oblicza lęku

„Na naszych placach, ulicach i miastach zebrały się gęste ciemności – mówił papież Franciszek
w swojej przejmującej homilii na pustym Placu Świętego Piotra – ogarnęły nasze życie, wypełniając wszystko ogłuszającą ciszą i posępną pustką, która paraliżuje wszystko na swej drodze. Czuje się je w powietrzu, dostrzega w gestach, mówią o tym spojrzenia. Przestraszyliśmy się i zagubiliśmy” (27.03.2020 r.).
W czasie pandemii ludzie doświadczają lęku, który przybiera różne kształty. Najczęściej jest
to lęk przed śmiercią, będący przyczyną wielu innych ludzkich obaw. Z tego podstawowego lęku wyrastają inne: lęk przed zarażeniem, chorobą, odejściem bliskich osób, bezrobociem, bankructwem, blokadą szans rozwoju, długotrwałą izolacją. Nie można też zapomnieć
o dotkliwym lęku przed samotnością, utratą sensu życia, przed zwątpieniem w Bożą Opatrzność
i związaną z tym wszystkim obawą o przyszłość świata.
Oprócz rozmaitych przejawów strachu, będącego spontaniczną reakcją ludzi na dostrzegane niebezpieczeństwa, pojawia się także negatywne zjawisko sztucznego wywoływania lęku generowane przez współczesnych proroków pesymizmu, apokaliptycznego końca świata i rzekomej „godziny działania karzącego Boga”. Głównym błędem owych samozwańczych proroków jest nieprawomocne i zarazem sugestywne wypowiadanie się w imieniu Boga, promowanie prostych i naiwnych „recept” na zmianę sytuacji, błędne pojmowanie Opatrzności Bożej jako mechanicznej i natychmiastowej interwencji Bożej na zawołanie człowieka.
Rodzi się tu niebezpieczeństwo manipulowania Bogiem, wystawiania Go na próbę,
a w konsekwencji niedopuszczalnego rozliczania Boga. Człowiek nie może stać się zuchwałym sędzią oskarżającym Boga. Na tej złudnej drodze nigdy nie znajdzie satysfakcjonującej odpowiedzi na pytanie o sens cierpienia.

2. Kościół jako „sakrament nadziei”

W sytuacji narastającego lęku, którego liczne formy dotyczą realnych i konkretnych zagrożeń, pojawia się również niebezpieczeństwo rozpaczy. Jest ona szczególnie destrukcyjna. Rozpacz – w odróżnieniu od innych form lęku – nie jest spontaniczną reakcją człowieka na jakieś konkretnie rozpoznane zagrożenie, lecz subiektywnym stanem poczucia beznadziejności, całkowicie paraliżującym osobę ludzką. Rozpacz jest wyrazem skrajnego braku wiary w możliwość pokonania niebezpieczeństwa, całkowitego zwątpienia w możliwość pozytywnej zmiany.
W obecnym czasie pandemii, naznaczonym ludzką skłonnością do rozpaczy, Kościół na nowo odkrywa swoją misję, którą jest głoszenie Chrystusa jako źródła nadziei, pociechy i umocnienia. Będąc sakramentem nadziei w świecie dotkniętym cierpieniem i zwątpieniem, Kościół rozpoznaje swoją odpowiedzialność za stan nadziei w ludzkich sercach i za wiarę w przezwyciężenie groźby destrukcyjnej rozpaczy. Wspólnota Kościoła jest wezwana, aby szczególnie w sytuacji zagrożenia okazywać swoje macierzyńskie i miłosierne oblicze, zatroskane o umocnienie nadziei w sercach ludzi zmagających się ze światową pandemią.
Najpełniejszą odpowiedzią na pytanie o sens zła i cierpienia jest Ewangelia, Dobra Nowina o Bogu, który objawił się w Jezusie Chrystusie jako Pan życia i śmierci, Zwycięzca piekła i szatana, Odkupiciel człowieka i wszelkiego stworzenia. On zwyciężył zło i daje nam udział w tym zwycięstwie. „On jest naszą nadzieją, jest najpiękniejszą młodością tego świata. Wszystko, czego dotknie, staje się młode, staje się nowe, napełnia się życiem. […] On żyje i chce, abyś żył” (Franciszek, Christus vivit, nr 1).
Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że dopuszczenie przez dobrego i wszechmocnego Boga zła fizycznego i moralnego jest tajemnicą, na którą światło rzuca Chrystus. Podkreśla też, iż – choć zło nie staje się dobrem – Bóg ze zła może wyprowadzić dobro: „Z największego zła moralnego, jakie kiedykolwiek mogło być popełnione, z odrzucenia i zabicia Syna Bożego, spowodowanego przez grzechy wszystkich ludzi, Bóg, w nadmiarze swej łaski, wyprowadził największe dobro: uwielbienie Chrystusa i nasze Odkupienie” (KKK 312).

3. Bezdroża pseudoreligijnych propozycji

W obliczu realnego niebezpieczeństwa płynącego z faktu pandemii rodzą się ze strony pseudoreligijnych interpretatorów szkodliwe postulaty. Niezgodne z biblijnym obrazem Boga jest ukazywanie Go jako niemiłosiernego sędziego, bezdusznego kontrolera ludzkich działań, mściwego tyrana lub przeciwnie – obojętnego władcy świata, zdystansowanego obserwatora ludzkiego teatru dziejów. Niebezpieczne jest obsesyjne szukanie kozła ofiarnego jednoznacznie odpowiedzialnego za pandemię, a także praktyka potępiania, stygmatyzowania, obwiniania całych grup ludzkich za zło pandemii.
Szkodliwe jest propagowanie fałszywej historiozofii, powoływanie się na prywatne pseudoobjawienia i sny, nonszalancka, wyrwana z kontekstu egzegeza biblijna, ignorowanie, marginalizowanie lub nawet otwarte kwestionowanie współczesnego nauczania Kościoła.
Ze słuszną krytyką spotyka się nierozróżnianie porządku natury i łaski, wymiaru duchowego
i materialnego, prowadzące do lekceważenia zasad bezpieczeństwa podczas liturgii.
Niedopuszczalne jest magiczne traktowanie sakramentów i sakramentaliów, promowanie wizji Kościoła jako bezpiecznej arki, przeznaczonej wyłącznie dla świętych i sprawiedliwych.
Pojawia się niekiedy ukryta pochwała indywidualizmu i egoizmu, wyrażająca się w poszukiwaniu ratunku wyłącznie dla siebie i swoich bliskich czy współwyznawców, którzy dzięki realizacji proponowanych akcji zostaną zachowani od nieszczęścia.
Dojrzała religijność wyraża się zarówno w odrzuceniu kwietyzmu, postawy polegającej na braku jakichkolwiek działań w oczekiwaniu na pomoc Bożej łaski, jak i pelagianizmu, polegającego
na przekonaniu, że człowiek sam z siebie jest w stanie osiągnąć zbawienie i rozwiązać wszystkie problemy. Należy natomiast dowartościować postawę synergii, czyli współpracy człowieka
z Bogiem, połączenia ludzkich działań z otwarciem na dar Bożej łaski, rzetelnej wiedzy z głęboką wiarą, codziennej aktywności z gorącą modlitwą.

4. Czas próby i wyboru

Odrzucając pesymistyczne i fatalistyczne rozumienie historii, Kościół ukazuje Chrystusa jako sens dziejów świata, a Boga jako naszą absolutną przyszłość. Na początku nowego tysiąclecia
św. Jan Paweł II wyraził życzenie, aby Kościół stawał się domem i szkołą komunii.
„Duchowość komunii – pisał w Novo millennio ineunte to przede wszystkim spojrzenie utkwione w tajemnicy Trójcy Świętej, która zamieszkuje w nas i której blask należy dostrzegać także
w obliczach sióstr i braci żyjących wokół nas. Duchowość komunii to także zdolność odczuwania więzi z bratem w wierze dzięki głębokiej jedności mistycznego Ciała, a zatem postrzegania go jako «kogoś bliskiego», co pozwala dzielić jego radości i cierpienia, odgadywać jego pragnienia
i zaspokajać jego potrzeby, ofiarować mu prawdziwą i głęboką przyjaźń” (nr 43).
Pandemia ogarniająca wszystkie kraje świata odsłania naszą kruchość egzystencjalną i złudne poczucie samowystarczalności. Jednocześnie mobilizuje do odkrycia braterstwa i przynależności do jednej rodziny ludzkiej. Możemy ją odczytać jako globalny „znak czasu” będący wezwaniem do jedności, współpracy, solidarności i odpowiedzialności ludzi wierzących i niewierzących, chrześcijan i wyznawców innych religii. Szczególna wdzięczność należy się pracownikom służby zdrowia: lekarzom, pielęgniarkom, diagnostom, wolontariuszom za ich ofiarną, wręcz bohaterską służbę dla ratowania życia i zdrowia ludzkiego.
Konieczne dla walki z epidemią ograniczenia swobody przemieszczania się i gromadzenia
są szczególnie bolesne dla wiernych, pozbawionych bezpośredniego dostępu do Eucharystii
i sakramentów Kościoła. Możemy jednak łączyć się duchowo z Chrystusem Eucharystycznym
za pośrednictwem transmisji telewizyjnych, radiowych oraz internetowych. Możemy ten trudny czas wykorzystać do odnowienia praktyki modlitwy domowej i rodzinnej, do konkretnych uczynków miłosierdzia, zwłaszcza wobec osób starszych i samotnych, szczególnie zagrożonych epidemią. Codzienna modlitwa różańcowa może stać się dla nas szkołą głębokiej wiary połączonej z ofiarną służbą bliźniemu na wzór Maryi, Wspomożycielki Wiernych.
Warto postrzegać okres trwania pandemii jako czas próby i wyboru, zgodnie ze słowami papieża Franciszka: „Nie jest to czas Bożego sądu, ale naszego osądzenia: czas wyboru tego, co się liczy,
a co przemija, oddzielenia tego, co konieczne od tego, co nim nie jest. Jest to czas przestawienia kursu życia ku Tobie, Panie, i ku innym” (27.03.2020 r.).

Abp Stanisław Budzik
Metropolita Lubelski
Przewodniczący
Komisji Nauki Wiary KEP

Lublin, 31 marca 2020 r.  

    

        

4 KWIETNIA 2020

KEP: O warunkach udzielania Komunii Świętej w Wielki Czwartek, Wielki Piątek, Wielką Sobotę