HISTORIA PARAFII

PARAFIA NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA W ZAPISKACH KRONIKARZY

Początki istnienia parafii sięgają XIX wieku, kiedy to w Jastrzębiu odkryto źródła leczniczej solanki jodowo-bromowej, co spowodowało napływ kuracjuszy i wszczęcie nowych inwestycji budowlanych.

Prawdziwy renesans przypadł na rok 1890, gdy właścicielem Zdroju stał się bogaty bankier z Berlina Landau. Wówczas to zaczęły powstawać lecznicze zakłady dziecięce: Żydowski Zakład dla Dzieci i ewangelicka „Betania”. W 1892 r. zawiązała się katolicka Fundacja NMP, obejmująca sanatorium dziecięce prowadzone przez Siostry Boromeuszki z kaplicą znajdującą się początkowo na parterze budynku. W 1898 r. dokonano rozbudowy zakładu –  nadbudowano piętro, dobudowano dwa boczne skrzydła. Do jednego z nich przeniesiono kaplicę. W ołtarzu głównym umieszczono obraz Jezusa Przyjaciela Dzieci namalowany w Berlinie przez śląskiego artystę Jana Bochenka.

Nowe czasy dla Jastrzębia nastały w 1896 r., gdy właścicielem Zdroju został całkowicie oddany sprawom społecznym dr M. Witczak. Nastąpił gwałtowny rozwój Zakładu Maryi. Wybudowano łazienki do zabiegów, założono centralne ogrzewanie. Siostry Boromeuszki, nie mając własnego pomieszczenia, na parceli podarowanej im przez dr. Witczaka wybudowały własny dom – Dom św. Jozefa. Dzięki subwencjom zakładów przemysłowych oraz innych instytucji przysyłających dzieci na kurację do Zakładu Maryi w 1909 r. wybudowano Dom Aniołów Stróżów, przeznaczony wyłącznie dla chłopców. W następnych latach przeprowadzono cały szereg prac budowlanych i inwestycyjnych. Opiekę duszpasterską w roli kapelana domowego sprawował początkowo dziekan pszowski ks. Laska. W 1912 r. komorantem przy kaplicy został ks. Paweł Loss, a w roku 1918 kuratusem przy Zakładzie Maryi mianowano ks. F. Macherskiego. Ponieważ kaplica była niewielka, a do kościoła parafialnego w Jastrzębiu Górnym było ok. 3 km, ks. F. Macherski powziął zamiar budowy świątyni. Zawiązał się Komitet Budowy Kościoła w Jastrzębiu-Zdroju. Plan ten jednak nie doczekał się realizacji.

Kilkanaście miesięcy przed wybuchem II wojny światowej w Jastrzębiu Górnym osiadły siostry ze Zgromadzenia Córek Bożej Miłości, które prowadziły Dom Specjalny dla Małych Dzieci znajdujący się przy ul. Pszczyńskiej. Podczas II wojny światowej sanatoria dziecięce zostały zajęte przez Niemców. Ewangelicką „Betanię” zamieniono w siedzibę gestapo, Dom Aniołów Stróżów zajął Hitlerjugend, w Zakładzie Maryi natomiast umieszczono Niemców z Besarabii. Ks. Macherski zginął w obozie koncentracyjnym w Mauthausen-Gusen w 1940 r.

1 listopada 1947 r. Zdrój został upaństwowiony i przejęty przez Przedsiębiorstwo Państwowe Polskie Uzdrowiska z siedzibą w Warszawie. Mieszkańcy Zdroju nadal przynależeli do parafii w Jastrzębiu Górnym, jednakże życie religijne skupiało się w tutejszej kaplicy Zakładu Maryi, w której w 1944 r. kapelanem został o. Ludwik Kasperczyk. Zaczął energicznie tworzyć fundamenty pod przyszłą parafię. Po Siostrach Boromeuszkach i Córkach Bożej Miłości swój Dom w Jastrzębiu-Zdroju założyły Siostry Służebniczki. W sierpniu 1950 r. zorganizowały one swoją placówkę przy ul. 1 Maja.

W Jastrzębiu-Zdroju nadal istniała Fundacja Dobroczynna NMP, mająca w swym posiadaniu trzy Domy: Zakład Maryi, Dom Aniołów Stróżów i Dom św. Jacka. Ostatni z nich zamieszkiwany był przez lokatorów. Dom Aniołów Stróżów wydzierżawiła Dyrekcja PKP w Katowicach, która jednak od 1950 r. nie płaciła czynszu. Natomiast Dyrekcja Uzdrowiska w Jastrzębiu-Zdroju prowadziła pertraktacje w sprawie wynajęcia jednego skrzydła Zakładów Maryi. W 1950 r. starania przerwano i Dyrekcja bez podania tytułu własności wprowadziła się do części tego budynku. Przyczyniła się do tego ustawa rządowa z dnia 20.03.1950 r. o przejęciu przez państwo dóbr kościelnych. W obawie przed utratą całego budynku przystąpiono do adaptacji istniejącej kaplicy na kościół parafialny. Prace remontowe rozpoczęto 17 września. Następcą o. Ludwika od 1948 r. został ks. Robert Przewodnik.

Rok 1951 doprowadził do końca wszystkie zabiegi wokół urządzenia kościoła i zorganizowania parafii w Jastrzębiu Zdroju. W pierwszym półroczu prowadzono jeszcze szybkie prace inwestycyjne: wstawiono okna witrażowe wykonane przez Wilhelma Golca z Piotrowic, wymalowano kościół. 10 czerwca ks. bp Herbert Bednorz dokonał poświęcenia kościoła, a 15 grudnia erygowana została samodzielna parafia pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa, której pierwszym proboszczem został ks. Robert Przewodnik.

24 kwietnia 1952 r. dekretem o zniesieniu Fundacji Dom św. Jacka przeszedł na własność państwa. 7 marca 1954 r. erygowano Drogę Krzyżową w kościele.

W roku 1957 funkcję proboszcza objął ks. Józef Ryszka. Podjęte jeszcze przez ks. Przewodnika starania o budowę nowego kościoła skończyły się otrzymaniem parceli pod budowę przy ul. Cieszyńskiej. W celu nadania parceli charakteru sakralnego w 1958 r. postawiono na niej krzyż. Jednocześnie przystąpiono do remontu środkowej części budynku dawnego Zakładu Maryi (jedno skrzydło zostało przebudowane na kościół, a drugie, wraz z jego środkowym pionem, zajmowała Dyrekcja Uzdrowiska) z zamiarem przeznaczenia tej części na probostwo. Przeprowadzono również radiofonizację kościoła. W okresie od 8 do 16 listopada ojcowie redemptoryści przeprowadzili pierwsze misje w parafii, zakończone postawieniem przy kościele krzyża misyjnego.

W roku 1959 funkcję proboszcza objął ks. Piotr Jasiok. Ponieważ coraz mniej realne były szanse na budowę nowej świątyni, a równocześnie – wraz z budową kopalń – przybywało parafian, konieczne było poczynienie dalszych inwestycji w obecnym kościele. Do bocznego wejścia dobudowano przedsionek od strony sanatorium kolejowego. Wiosną następnego roku zarzucono balkon-altanę znajdującą się nad wejściem do kościoła.

W roku 1961 skończyły się marzenia o wybudowaniu nowej świątyni. 13 lipca kopalnia Jastrzębie-Moszczenica przesłała do parafii zawiadomienie o konieczności przesunięcia krzyża ustawionego przy ul. Cieszyńskiej, gdyż to miejsce miało być terenem budowy osiedla. Przypomnieć należy, iż do roku 1957 parcela ta należała do parafii z wyraźnym przeznaczeniem pod budowę nowego kościoła.

Wobec narastających obowiązków duszpasterskich w roku 1962 parafia otrzymała wikarego. W tym też roku ks. Jasiok podjął prace związane z budową prezbiterium według projektu pana Kwiatkowskiego i ks. dr. Józefa Gawora. W ołtarzu głównym umieszczono obraz Matki Boskiej Częstochowskiej jako element łączący w jedną rodzinę parafialną przybyłych z różnych stron Polski mieszkańców Jastrzębia. Wykonawcą ołtarza był pan Masorz z Rybnika. Metalowa rama obrazu przestawiająca osiem scen z życia Maryi oraz drzwi pancerne tabernakulum z widoczną sceną Ostatniej Wieczerzy wykonane zostały przez metaloplastyka Jana Gajdę z Szopienic.

Tymczasem z powodu nacisków ze strony kopalni Jastrzębie 18 listopada 1962 r. przeniesiono krzyż z parceli przeznaczonej pod budowę nowego kościoła przy ul. Cieszyńskiej do ogrodu pana Józefa Drobka przy ul. 1 Maja, gdzie stoi do dziś.

Ze względu na wzrost liczby dzieci uczęszczających na lekcje religii w 1963 r. zdecydowano się na wyburzenie bocznej kaplicy ze ścian, uzyskując tym samym pomieszczenie do katechizacji. W tym też roku dobiegły końca prace związane z budową organów. Ponadto postanowiono rozwiązać sprawę bocznych ołtarzy. Projektodawcą i wykonawcą zarazem był wspomniany już pan Kwiatkowski. Tło ołtarzy stanowiły wykonane w gipsie płaskorzeźby św. Józefa przedstawiające scenę udzielania przez św. Piotra chrztu Korneliuszowi. W roku 1965 zaadaptowano na salki katechetyczne również pomieszczenia znajdujące się pod kościołem.

18 czerwca 1967 r. w Jastrzębiu-Zdroju miała miejsce peregrynacja Cudownego Obrazu MB (z pustymi ramami, ponieważ władze komunistyczne nie wpuściły na teren naszej diecezji Obrazu Matki Bożej). Peregrynacja poprzedzona została misjami prowadzonymi przez Ojców Oblatów.

W kościele nadal trwały prace inwestycyjne. W 1968 r. przy okazji kotwiczenia kościoła dobudowano zakrystię, starą przeznaczając na salkę katechetyczną. W lewym murze kościoła wykuto wnękę, łącząc w ten sposób salkę z kościołem, by podobnie jak pierwsza, mogła służyć na pomieszczenie dla wiernych w czasie nabożeństw. Salki od kościoła oddzielone zostały rozsuwanymi drzwiami.

W roku 1969 nastąpiły w parafii zmiany personalne. W miejsce ks. Jasioka Kuria Diecezjalna powołała ks. Anzelma Skrobola, który kontynuował prace inwestycyjne w kościele. Ponieważ ciągle niewystarczające były pomieszczenia do katechizacji, z trzech piwnic znajdujących się pod środkową częścią budynku urządzono salki. Założono ogrzewanie kościoła, przeprowadzono remont probostwa, adaptując pomieszczenia na strychu.

W roku 1970 powiększono prezbiterium, usunięto starą ambonę i balaski, ołtarz ustawiono tak, by można było odprawiać Mszę św. twarzą do ludzi. Przygotowano miejsce na Liturgię Słowa i ustawiono nową ambonę. Stacje Drogi Krzyżowej w nowych ramach umieszczono na lewej ścianie kościoła.

W 1971 r. podjęto kolejne próby uzyskania zezwolenia na budowę nowej świątyni ze względu na ciągły rozrost parafii. Niestety, decyzja Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach była odmowna. W związku z tym parafianie podjęli się budowy na własna rękę. Na polu należącym do pani Zofii Szotek, obok jej domu przy ul. Pochwacie 3, zaczęto w sierpniu budowę domu gospodarczego z myślą o przeznaczeniu go na cele sakralne. 13 listopada ustawiono w tym miejscu ołtarz i tabernakulum, a w niedzielę, 14 listopada odprawiono dwie pierwsze Msze św. Kaplicy nadano wezwanie św. Józefa Robotnika.

We wrześniu 1972 r. władze wojewódzkie po pertraktacjach z Kurią Diecezjalną wyraziły zgodę na przeniesienie drewnianego kościółka z Jedłownika koło Wodzisławia do Jastrzębia na osiedle Przyjaźń. Nie uzyskano zgody na wybudowanie murowanego kościoła. Równocześnie trwała nadbudowa budynku probostwa (budowa 3 pokoików na strychu). Na skrzyżowaniu ulic Broniewskiego i 1 Maja, w miejscu gdzie miał kiedyś stanąć kościół dla Jastrzębia-Zdroju, postawiono fundamenty pod Dom Kultury.

8 lipca 1974 r. ks. bp Józef Kurpas dokonał poświęcenia i wmurowania kamienia pod zabytkowy kościół św. Barbary przeniesiony z Jedłownika na Osiedle Przyjaźń. 3 grudnia kościół ten został poświęcony przez bp. Herberta Bednorza.

Przez długie miesiące 1975 i 1976 r. czyniono starania o przyznanie drugiej części budynku kościelnego zajmowanego przez Dyrekcję i Biuro Sanatorium. Do Rybnickiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego wystosowano pismo w sprawie utworzenia kaplicy w nowym Szpitalu Górniczym. 27 czerwca 1976 r. obchodzono odpust połączony z 25-leciem istnienia parafii i kościoła. W miesiącach wakacyjnych wyłożono cały plac kościelny kostką betonową. Odrestaurowano również bramę ogrodzenia kościoła. 10 stycznia podjęto prace związane z remontem kościoła w ramach szkód górniczych. W roku 1977 ks. dziekan Anzelm Skrobol zapowiedział konieczność wymiany posadzki w kościele, malowanie kościoła, remont organów oraz założenie nowych witraży.

W pierwszych dniach stycznia 1978 r. usunięto starą, bardzo zniszczoną przez remont posadzkę i położono nową, marmurową. Na uroczystość odpustową kościół został pomalowany.

3 czerwca 1980 r. ks. dziekan Anzelm Skrobol obchodził srebrny jubileusz kapłaństwa. Dwa miesiące później rozpoczęły się w jastrzębskich kopalniach strajki. Podczas wizytacji w październiku 1980 r. bp ordynariusz Herbert Bednorz odprawił pierwszą Mszę św. w Szpitalu Górniczym w Jastrzębiu-Zdroju. Sala ta została kaplicą szpitalną. Wkrótce w salach chorych zawieszono krzyże, a w kopalni Moszczenica odbyła się uroczystość poświęcenia figury św. Barbary oraz sztandaru górniczego nowego Związku Zawodowego „Solidarność”. W roku 1981 procesja Bożego Ciała mogła wreszcie przejść nową trasą, o co od dawna się starano. Prezydent miasta zlecił przygotowanie dokumentów potrzebnych do przekazania drugiej części domu parafialnego w wieczystą dzierżawę parafii. W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. w Polsce wprowadzono stan wojenny.

W 1982 r. parafia otrzymała pozwolenie na poszerzenie cmentarza parafialnego. Tymczasem Dyrekcja Uzdrowiska, otrzymawszy polecenie opuszczenia gmachu domu parafialnego, odwołała się do Ministra Zdrowia. Po otrzymaniu w 1982 r. zezwolenia na budowę nowego kościoła na osiedlu VI wybudowano najpierw tymczasową kaplicę, poświęconą 22 listopada 1982 r. Wykopy pod nowy kościół rozpoczęto 22 sierpnia 1983 r. Przy budowanym kościele została 14 września 1983 r. erygowana parafia pod wezwaniem Podwyższenia Świętego Krzyża. Nowy kościół został poświęcony 30 kwietnia 1986 r. przez bp. Damiana Zimonia.

10 i 11 sierpnia 1982 r. zamontowano w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa pierwsze trzy witraże. Prowadzono także prace przy poszerzaniu cmentarza, malowaniu salek i kancelarii. Odnowiono zakrystię. W dniach 19-21 sierpnia 1983 r. Jastrzębie nawiedziła Matka Najświętsza z kopii Cudownego Obrazu.

Przed dniem 1 grudnia 1983 r. ukończono prace na cmentarzu, postawiono nowe ogrodzenie i wybudowano drogę do części cmentarza.

Na przełomie października i listopada 1987 r. grupa matek wystosowała pismo do władz miasta o odzyskanie pozostałej części budynku probostwa, tak bardzo potrzebnej dla katechizacji. Zostały potraktowane bardzo nieżyczliwie. Modlitwy zanoszone do Boga w tej sprawie nie ustawały. W 1988 r. odmalowano kościół. Odnowiono tez zewnętrzne tynki i dach.

19 listopada 1990 r. zmarł ks. prałat Anzelm Skrobol. Jego pogrzeb odbył się 22 listopada. 15 grudnia tego samego roku parafia otrzymała nowego proboszcza ks. Antoniego Pudlika.

7 stycznia 1991 r. w Szkole Muzycznej poświęcono krzyże, które dzieci rozniosły po salach byłego Domu Partii. 8 stycznia rozpoczęto prace związane z ogrzewaniem probostwa i Domu Sióstr Boromeuszek. 13 stycznia ks. proboszcz poświęcił krzyże w 2 przedszkolach.

W kwietniu 1991 r. w Warszawie podpisano ugodę o przekazaniu budynków przez Dyrekcję Uzdrowiska na rzecz parafii, a 9 sierpnia 1991 r. zmieniono notarialny zapis w księdze wieczystej dotyczący budynku Dyrekcji Sanatorium. Parafia, po przeszło 30 latach, odzyskała zabrany jej obiekt. Już w sierpniu przeprowadzono wymianę konstrukcji dachowej na budynku oraz wymianę rynien. Przygotowano kanały pod doprowadzenie ogrzewania miejskiego do probostwa, Domu Sióstr Boromeuszek oraz pod odzyskany budynek. Przygotowano także fundamenty pod pomnik na mogile zmarłego ks. proboszcza Anzelma Skrobola. Zakupiono tabernakulum dla przyszłej kaplicy w Szpitalu Miejskim. 1 listopada na cmentarzu odprawiana została Msza św. i poświęcono pomnik na grobie ks. proboszcza Anzelma Skrobola, a w dniach 8-10 listopada odbył się w kościele Matki Kościoła I Przegląd Chórów Religijnych im ks. Anzelma Skrobola, podczas którego chór Parafii NSPJ zajął pierwsze miejsce.

15 grudnia 1991 r. parafia przeżyła jubileusz 40-lecia istnienia. Sumę odprawił były proboszcz ks. Piotr Jasiok. Z tej okazji oddano do użytku kaplicę w Szpitalu Miejskim.

W lutym 1992 r. rozpoczęły się pierwsze prace wewnątrz odzyskanego budynku domu parafialnego. Budynek był w bardzo złym stanie. Zaczęto od adaptacji piwnic. Przeniesiono do niego bibliotekę parafialną oraz zorganizowano czytelnię.

We wrześniu w odzyskanej części budynku parafialnego zaczęły uczyć się dzieci z klas II i III. Została utworzona filia Szkoły nr 4. Przygotowano cztery klasy, szatnię, świetlicę oraz salę gimnastyczną. 24 listopada dokonano poświęcenia fili Szkoły nr 4. 8 marca 1993 r. rozpoczęła swoją działalność ochronka parafialna.

Pod koniec września rozpoczął się ostatni etap naprawy dachu i remont wieży-dzwonnicy. W 1994 r. wykonano izolację pionową kościoła i budynku parafialnego.

Z początkiem roku 1995 przystąpiono do remontu kościoła przylegających doń salek, zamieniając je w boczną kaplicę kościoła. Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej z głównego ołtarza przeniesiono do bocznej kaplicy. Z końcem roku kościół pomalowano i zakończono remont.

1 marca 1997 r. uruchomiono „katakumby” dla młodzieży, a w kwietniu rozpoczęto remont obejścia wokół kościoła. W roku 1998 obłożono ściany przedsionków marmurem i wyremontowano wszystkie pomieszczenia w „katakumbach”. W dniach 2-3 lipca 1997 r. parafia przeżywała peregrynację Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.

W latach 1999-2000 trwały prace nad nowym wystrojem kościoła. Prezbiterium w kształcie gorejącego krzewu zaprojektował i wykonał artysta rzeźbiarz Piotr Kłosek, a nowe tabernakulum – Bronisław Jakiel. Ołtarz poświęcił ks. bp Stefan Cichy 19 grudnia 1999 r. W ramach obchodów Roku Jubileuszowego 8 stycznia 2000 r. poświęcono chrzcielnicę, a w czasie głównych uroczystości jubileuszowych w parafii, 27 maja 2000 r., z udziałem ks. arcybiskupa białostockiego Stanisława Szymeckiego poświęcono elektroniczne dzwony.


HISTORIA 65-LECIA PARAFII NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA W JASTRZĘBIU-ZDROJU

10 czerwca 1951 r. uroczystego poświęcenia kościoła pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa dokonał ks. biskup Herbert Bednorz. 7 sierpnia biskup katowicki ks. Juliusz Bieniek polecił ogłosić zamiar utworzenia samodzielnej stacji duszpasterskiej pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Jastrzębiu-Zdroju, która przynależeć miała do dekanatu żorskiego, a jej duszpasterz otrzymał status kuratusa. Składała się z części trzech parafii: św. Katarzyny w Jastrzębiu Górnym, św. Mikołaja w Moszczenicy oraz św. Jerzego w Mszanie. Tworzeniu stacji towarzyszyły spory graniczne z sąsiednimi parafiami. Wystąpiły również trudności w odzyskaniu od sióstr boromeuszek ruchomego majątku Fundacji NMP, tj. sprzętu liturgicznego, który od czasów wojny znajdował się u sióstr w Domu św. Józefa.

30 września poświęcono figurę św. Antoniego. 3 grudnia ks. biskup ordynariusz Stanisław Adamski podpisał dekret erekcyjny, na mocy którego od 15 grudnia erygowana została w Zdroju samodzielna stacja duszpasterska. Kierował nią ks. Robert Przewodnik. Pierwszą organistką była siostra Kosmazja Markefka, a zakrystianką Patrycja Kalus ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza. 4 grudnia poświęcono ołtarz i figurę św. Barbary.

Poświęcenie kościoła

30 marca 1952 r. poświęcono cmentarz i krzyż cmentarny. Po raz pierwszy ulicami Zdroju przeszła procesja Bożego Ciała, podczas której modlono się przy ołtarzach u sióstr służebniczek, przy Domu św. Jacka, u rodziny Ucherek i u sióstr boromeuszek. 22 czerwca, w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, parafia obchodziła swoją pierwszą uroczystość odpustową.

30 czerwca ks. Robert Przewodnik otrzymał zakaz transmitowania Mszy św. przez głośnik na zewnątrz kościoła pod groźbą odcięcia prądu i innych sankcji. Syn kierownika miejscowej szkoły podstawowej Stanisław Tkocz podjął naukę w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie. 28 sierpnia ks. Przewodnik, dotychczasowy kuratus, otrzymał dekret proboszczowski. Parafia liczyła 1600 osób.

We wrześniu przeprowadzono prace związane z pokrywaniem dachu na budynku kościoła. Na przełomie października i listopada biskupi katowiccy Stanisław Adamski, Herbert Bednorz i Juliusz Bieniek zostali przymusowo wywiezieni z diecezji. Urząd wikariusza kapitulnego objął ks. infułat Filip Bednorz. Dekretem Kurii Diecezjalnej, zarządzanej przez ks. biskupa Piskorza, zostało zniesione Kuratorium, czyli Rada Fundacji Najświętszej Maryi Panny. W dniu Wszystkich Świętych po raz pierwszy udała się procesja na miejscowy cmentarz.

Poświęcenie kościoła

15 sierpnia 1953 r. poświęcono figurę Wniebowzięcia Matki Bożej. 7 marca 1954 r. poświęcenia Drogi Krzyżowej w kościele dokonał franciszkanin o. Tytus Maria Semko. W kwietniu rozpoczęto remont drogi prowadzącej na cmentarz. 29 maja 1955 r. utworzono dekanat jastrzębski obejmujący parafie: Bzie, Jastrzębie Górne, Moszczenica, Mszana, Połomia, Ruptawa, Szeroka, Jastrzębie-Zdrój i Świerklany. Dziekanem został ks. Maksymilian Kowalczyk, proboszcz z Moszczenicy. Po jego tragicznej śmierci 13 września (przysypany został gruzami przy rozbiórce organistówki w Moszczenicy) funkcję dziekana powierzono ks. Emanuelowi Płonce, proboszczowi z Ruptawy.

Ołtarz maryjny

Cmentarz

Jedna ze stacji Drogi Krzyżowej z 1951 r.

21 stycznia 1957 r. wniesiono do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach prośbę o lokalizację nowego kościoła w Jastrzębiu-Zdroju. Uzasadniając wniosek, wskazano na ciasnotę w ówczesnym, prowizorycznym pomieszczeniu, znajdującym się w starym, sięgającym końca XIX w. budynku, które nie mogło pomieścić parafian oraz stale zwiększającej się liczby kuracjuszy. 26 czerwca odbyły się pierwsze w parafii prymicje ks. Stanisława Tkocza, który otrzymał święcenia kapłańskie 23 czerwca w Katowicach. 24 sierpnia ks. proboszcz Robert Przewodnik dekretem Kurii Diecezjalnej przeniesiony został do Parafii św. Marii Magdaleny w Cieszynie. Funkcję proboszcza 12 listopada objął ks. Józef Ryszka.

7 kwietnia 1958 r. ks. biskup dr Herbert Bednorz poświęcił parafialny sztandar górników Jastrzębia-Zdroju. 20 października ordynariusz katowicki ks. biskup Stanisław Adamski powołał w mieszkaniu sióstr, w sanatorium dla dzieci po chorobie Heinego-Medina, nową placówkę zakonną boromeuszek, której przełożoną została s. Pia Mehlich. 14 września poświecono nowy krzyż przy ul. 1 Maja. Rozpoczęto remont środkowej części dawnego Zakładu Marii z zamiarem przeznaczenia jej na probostwo. W pozostałej części obiektu mieściła się dyrekcja Uzdrowiska Jastrzębie. Przebudowano również instalację centralnego ogrzewania i przeprowadzono radiofonizację kościoła. Częściowo został też zniwelowany teren na cmentarzu. Wystąpiono o odzyskanie Domu Aniołów Stróżów będącego w zarządzie PKP, części Zakładu Marii zajmowanej przez dyrekcję uzdrowiska oraz Domu św. Jacka zamieszkanego przez lokatorów. W dniach 8-16 listopada trwały pierwsze w parafii z Zdroju misje św. prowadzone przez ojców redemptorystów. Na ich zakończenie przy kościele postawiono i poświęcono dębowy krzyż misyjny.

ks. proboszcz Robert Przewodnik

ks. proboszcz Józef Ryszka

Dekretem Kurii Diecezjalnej z 30 maja 1959 r. ks. proboszcz Józef Ryszka został przeniesiony do Parafii Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych w Dąbrówce Wielkiej. Na jego miejsce przyszedł ks. Piotr Jasiok. Przeprowadzono malowanie ścian kościoła i ławek przez pana Poloczka. 14 czerwca poświęcono obrazy św. Anny i św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Ponieważ coraz mniej realne stawały się szanse na budowę nowego kościoła, postanowiono użytkowany kościół przystosować do potrzeb wiernych, dobudowując od strony południowej przedsionek. Spotkało się to z protestem znajdującego się w Domu Aniołów Stróżów sanatorium kolejowego, a ks. proboszcz Jasiok został ukarany przez kolegium. Z zewnątrz pokryto kościół i probostwo taraboną. W 1960 r. w części Zakładu Marii będącej kościołem parafialnym ustawiono na froncie nad wejściem krzyż oraz figury Matki Bożej Bolesnej i św. Jana, aby podkreślić sakralny charakter budynku.

W 1961 r. parafianin Edward Swoboda rozpoczął studia w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie. Zakupiono stare organy z kościoła Matki Bożej Bolesnej w Rybniku. Instrument ten okazał się jednak zbyt zniszczony. Wybrano więc z niego niektóre elementy i zlecono wykonanie nowych organów panu Wyglendzie z Rybnika. Rozpoczęto prace przygotowawcze do budowy nowego ołtarza głównego w kościele. W 1962 r. rozpoczęto przebudowę prezbiterium według projektu ks. Józefa Gawora i Jerzego Kwiatkowskiego z Katowic. Postanowiono w ołtarzu głównym umieścić obraz Matki Bożej Częstochowskiej, mający spełnić rolę integrującą dla przybyłej z całej Polski ludności.

ks. proboszcz Piotr Jasiok

Ołtarz zbudował z drewna pan Masorz z Rybnika. Metalowa rama obrazu Matki Bożej Częstochowskiej przedstawia 8 scen z życia Maryi według projektu Kwiatkowskiego. Na drzwiach tabernakulum widnieje Ostatnia Wieczerza. Metaloplastyczny wystrój ołtarza głównego oraz wieczną lampę wykonał artysta plastyk Jan Gajda z Szopienic.

30 sierpnia pracę w parafii podjął pierwszy wikary ks. Józef Kupka. Katechizacja spoczywała na duszpasterzach parafialnych. W 1963 r. zaczęło brakować pomieszczeń do prowadzenia nauki religii. Wyburzono w bocznej kaplicy jedną ze ścian, uzyskując w ten sposób dodatkowe sale katechetyczne. Parafianin Roman Kopiec rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. Parafianka Ernestyna Kałuża natomiast wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeuszka w Mikołowie.

Po bokach ołtarza głównego umieszczono płaskorzeźby św. Józefa i św. Barbary. Wykonano również tło do chrzcielnicy według projektu ks. Gawora. W sierpniu z parafii odszedł do Katowic ks. Józef Kupka, a posługę objął ks. Henryk Pawlica.

Ołtarz główny z 1962 r.

14 czerwca 1964 r. w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach świecenia kapłańskie otrzymał ks. Henryk Gajda. 16 czerwca odprawił w Jastrzębiu-Zdroju swoją pierwszą Mszę św. W uroczystej procesji prowadzono go z domu rodzinnego do kościoła. 30 sierpnia z parafii odszedł do Żyglina ks. wikariusz Henryk Pawlica, a przybył ks. Franciszek Otremba. W związku ze stale powiększającą się liczbą parafian rozpoczęto starania o adaptację następnych pomieszczeń w części środkowej Zakładu Marii. Sprzeciwiała się temu dyrekcja uzdrowiska. W październiku rozpoczęto malowanie wnętrza kościoła. Pod sufitem namalowano sceny 14 objawień Chrystusa po zmartwychwstaniu według projektu ks. Gawora. Drewniany strop pomalowano na brązowo i ozdobiono ornamentami ludowymi. Wykończono boczne ołtarze św. Józefa i św. Barbary. Poświęcono je 3 grudnia.

W 1965 r. rozpoczęto przebudowę podziemi kościoła na salki do nauki religii. Ławki zakupiono u miejscowego stolarza pana Salamona. 2 i 3 maja wizytację kanoniczną w parafii przeprowadził biskup sufragan ks. Juliusz Bieniek. Ks. Franciszek Otremba odszedł do pracy w Wodzisławiu, a do parafii przybył ks. Eugeniusz Marszolik. 3 maja 1966 r. parafia włączyła się w ogólnopolskie obchody Tysiąclecia Chrztu Polski. 22 czerwca podjęto decyzję o profilaktycznym zabezpieczeniu kościoła przed skutkami szkód górniczych, planowano wybudowanie ściany dylatacyjnej między kościołem a budynkiem parafialnym oraz założenie kotwic. Staraniem ks. proboszcza wyłożono plac kościelny płytami oraz wybudowano chodniki do salek katechetycznych i probostwa.

Wizytacja kanoniczna z 1965 r.

5 czerwca 1967 r. w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach święcenia kapłańskie przyjął ks. Edward Swoboda, 6 czerwca odprawił w parafii swoją pierwszą Mszę św. Diecezja katowicka przeżywała rok nawiedzenia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Peregrynacja ta odbywała się bez obrazu, ponieważ został on zatrzymany przez milicję w drodze z Częstochowy do Katowic. Peregrynacja zmobilizowała całą parafię, mimo różnych przeszkód i sankcji za dekorację okien. 18 czerwca uroczystość odbyła się na placu kościelnym z udziałem 30 księży z sąsiednich parafii, z ks. biskupem Juliuszem Bieńkiem na czele. Zgromadziło się na niej ponad 10 tysięcy wiernych. Od września w parafii było dwóch wikarych, podjął bowiem posługę duszpasterską ks. Zygmunt Podlejski. Wykonano w kościele nowy konfesjonał w specjalnie przygotowanej do tego wnęce.

12 sierpnia 1968 r. parafianka Ernestyna Kałuża złożyła śluby zakonne w Zgromadzeniu Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeuszka w Mikołowie, przyjmując imię Felicyta, i rozpoczęła studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Parafianka Salomea Stencel złożyła profesję zakonną w Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Katowicach Panewnikach, przyjmując imię Ernestyna, a następnie podjęła naukę w Studium Muzycznym we Wrocławiu. 24 czerwca odprawił swoją pierwszą Mszę św. ks. Roman Kopiec. Parafianie Andrzej Gawełczyk i Władysław Kolorz rozpoczęli studia w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie.

Dopiero 1 marca kopalnia „Moszczenica” przystąpiła do kotwienia budynku probostwa. Przy okazji remontu dobudowano zakrystię, a w miejscu starej wygospodarowano następną salkę do nauczania religii dla wciąż wzrastającej liczby dzieci. Posługę w parafii rozpoczęli ks. Leonard Pająk i ks. Stanisław Dalmata. Z parafii odeszli ks. Eugeniusz Marszolik do Bobrownik i ks. Zygmunt Podlejski do Chorzowa. Zakupiono nową monstrancję i ornat wraz z dalmatykami.

Prymicje ks. Edwarda Swobody

Dekretem ks. biskupa ordynariusza z 21 lutego 1969 r. nowym wikarym w parafii został mianowany ks. Anzelm Skrobol. Z parafii do Chorzowa odszedł ks. Leonard Pająk. Dekretem Kurii Diecezjalnej z 2 maja ks. proboszcz Piotr Jasiok został przeniesiony na stanowisko rektora, z prawami proboszcza, do kościoła filialnego Najświętszego Serca Pana Jezusa w Herbach Śląskich. 10 maja pracę w parafii podjął jeszcze jeden wikary ks. Zygmunt Duda. Parafię objął ks. Anzelm Skrobol, ponieważ władze świeckie odmówiły zatwierdzenia go na stanowisko proboszcza, od 12 czerwca pełnił urząd wikarego ekonoma. W czerwcu zakończył swoją posługę w parafii ks. Stanisław Dalmata.

18 czerwca parafianin Paweł Stencel po studiach odbytych w Zakonie Ojców Franciszkanów otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ks. biskupa Herberta Bednorza w Rybniku i przyjął imię zakonne Leonard. Swoją pierwszą Mszę św. odprawił 23 czerwca, po wakacjach skierowany został do placówki w Katowicach Panewnikach. 7 lipca ks. Anzelm Skrobol rozpoczął prace przy urządzaniu następnej salki katechetycznej, która znajdowała się w piwnicach środkowej części Zakładu Marii. Mimo sprzeciwu Powiatowej Rady Narodowej w Wodzisławiu i nakazu wstrzymania prac salkę oddano do użytku. Od 15 lipca funkcję organistki w parafii pełniła boromeuszka siostra Antoneta.

Siostry służebniczki, zmuszone pod pretekstem remontu do opuszczenia dotychczasowego domu, zakupiły nieruchomość przy ul. 1 Maja 55. Dekretem Kurii Diecezjalnej z 23 sierpnia został utworzony tam zakonny dom lokalny z kaplicą. Zakończono pierwsze prace zabezpieczeniowe w Zakładzie Marii, które mimo wcześniejszej decyzji Okręgowej Komisji ds. Szkód Górniczych w Gliwicach znacznie opóźniono. 6 października posługę w parafii podjął ks. Paweł Bednorz. Wprowadzono naukę religii dla dzieci niepełnosprawnych. W listopadzie zorganizowano scholę spośród dzieci szkoły podstawowej.

ks. proboszcz Anzelm Skrobol

2 lutego 1970 r. ukonstytuował się chór parafialny prowadzony przez ks. Anzelma Skrobola i organistkę siostrę Antonetę. Inauguracyjny występ miał miejsce 29 marca, w pierwszy dzień świąt wielkanocnych. 17 kwietnia rozpoczęła działalność Parafialna Poradnia Życia Rodzinnego. 2 maja posługę w parafii rozpoczął diakon Eugeniusz Herich. 26 sierpnia parafianka Krystyna Gajda złożyła profesję zakonną w Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Katowicach Panewnikach.

Rozpoczęto przebudowę prezbiterium pod nadzorem Adriana Szendzielorza, plastyka z Siemianowic. Powiększono prezbiterium, przygotowano miejsce na liturgię słowa, usunięto balaski i starą, wiszącą ambonę, ustawiono nową, dla której metaloplastykę według projektu Jerzego Kwiatkowskiego wykonał artysta pan Madej z Piekar Śląskich. Jego dziełem były także ramy do stacji Drogi Krzyżowej umieszczonej na lewej ścianie kościoła. Wymalowano również wnętrze kościoła. Na cmentarzu odnowiono ogrodzenie, a na krzyżu  cmentarnym umieszczono nową figurę Jezusa Chrystusa. Wprowadzono lekcje religii dla dzieci przedszkolnych. 18 października władze wydały zezwolenie na sprawowanie posług duszpasterskich w domach chorych.

Wczesna Komunia Święta w 1966 r.

Pierwsza Komunia Święta w 1970 r.

10 stycznia 1971 r. odbył się pierwszy koncert kolęd w wykonaniu chóru parafialnego i scholi. Mimo usilnych starań o budowę nowego kościoła na terenie parafii w lutym otrzymano następną odmowę od władz wojewódzkich. Księża wyliczyli, że na 1 m² kościoła przypadało 68 parafian. Z powodu dużej ciasnoty w każdą niedzielę ustawiano na placu przed kościołem namiot chroniący wiernych w razie niepogody. 11 kwietnia ks. Eugeniusz Herich został mianowany wikariuszem w parafii, a 28 maja odszedł z niej ks. Paweł Bednorz, skierowany do Mysłowic. 28 września ks. Anzelm Skrobol otrzymał dekret proboszczowski. Parafianka Lidia Gajda, z zawodu nauczycielka, wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP NP w Katowicach Panewnikach.

W kościele wymieniono oświetlenie według projektu architekta wnętrz pana Madeja (juniora). W prezbiterium ułożono stopień z marmurowej posadzki. Przeprowadzono też gruntowny remont dachu na kościele i budynku probostwa. Przebudowano strych na probostwie, przystosowując go do celów mieszkalnych. 20 listopada posługę w parafii podjął ks. Rudolf Jeziorski, którego Kuria Diecezjalna ustanowiła organizatorem życia religijnego przy nowo powstałej kaplicy pw. św. Józefa Robotnika przy ul. Połomskiej. Dzięki dyskrecji parafian władze dowiedziały się o parafii dopiero 19 listopada. Grożono jej rozbiórką, ale zdecydowana postawa parafian uniemożliwiła to. Rozpoczęły się więc liczne szykany, jak np. odcięcie linii energetycznej, oraz sankcje personalne, np. pozbawianie awansu parafian-pracowników górnictwa, w tym rodziny Szotków. Ks. Rudolf Jeziorski sprowadził z Piekar agregat prądotwórczy i odtąd kaplica była niezależna od elektrowni państwowej. 4 grudnia ks. proboszcz Anzelm Skrobol uroczyście poświęcił kaplicę. Nadal jednak miasto cierpiało na brak świątyń.

Kaplica św. Józefa

Namiot

31 sierpnia 1972 r. dekretem Kurii Diecezjalnej ks. Zygmunt Duda został przeniesiony do parafii Świerklaniec koło Tarnowskich Gór. Na jego miejsce 1 września z Dębowca koło Cieszyna przyszedł neoprezbiter Zbigniew Powada. 15 września parafii przydzielono nowego wikarego ks. Jerzego Hojkę z Leszczyn koło Rybnika. Zakończono remont pomieszczeń na poddaszu plebanii, które przeznaczono na mieszkania dla wikarych. Od 18 do 25 marca 1973 r. trwały w parafii misje św., prowadzone przez ojców sercanów. 15 września ks. dziekan Anzelm Skrobol, wikariusze parafii w Jastrzębiu Górnym oraz klerycy w ciągu jednego dnia i nocy wybudowali przy Parafii św. Katarzyny dwie salki katechetyczne. Interweniowała milicja, niektórych z pomagających przy budowie zatrzymano na kilka godzin w Powiatowej Komendzie MO w Wodzisławiu, gdzie również przesłuchiwano księży. Usiłowano wytwarzać atmosferę zastraszania i nieufności. Funkcjonariusze w mundurach i po cywilnemu wchodzili do pomieszczeń katechetycznych, przeszkadzając uczącym i dzieciom.

We wrześniu zakończył posługę w parafii ks. Eugeniusz Herich. 24 września posługę w parafii podjął diakon Jerzy Mixa. 27 października do kościoła wniesiono uroczyście tekst milenijnego aktu oddania się narodu pod opiekę Matki Bożej. Tekst umieszczono w przedsionku kościoła. Jesienią 1975 r. z parafii odeszli księża: Jerzy Hojka – do Wodzisławia i Zbigniew Powada – do Rybnika. Na ich miejsce przyszli: ks. Romuald Waldera z Bełku i ks. Romuald Tuszyński z Chybia. 11 listopada obchodzono uroczyście 50-lecie diecezji katowickiej połączone z zakończeniem I Synodu Diecezji Katowickiej, w ramach którego ks. proboszcz Anzelm Skrobol był członkiem Komisji Liturgicznej.

Remont strychu

25 stycznia 1976 r. dekretem Kurii Biskupiej ks. Rudolf Jeziorski został mianowany proboszczem Parafii św. Józefa Robotnika, a 31 stycznia nastąpiło formalne oddzielenie tej parafii od parafii w Zdroju. Od dłuższego czasu ks. dziekan Anzelm Skrobol czynił starania o odzyskanie drugiej części budynku kościelnego, zajmowanej przez dyrekcję uzdrowiska. Odpowiedzi były ciągle negatywne. 28 sierpnia do parafii przybył neoprezbiter Krzysztof Błaszczyński. W czasie wakacji cały teren przylegający do probostwa wyłożono trylinką. Odrestaurowano także bramę ogrodzenia kościoła.

10 stycznia 1977 r. pracownicy kopalni „Moszczenica” rozpoczęli remont kościoła, który doznał zniszczeń na skutek szkód górniczych. W kościele położono nową marmurową posadzkę oraz rozpoczęto malowanie wnętrza kościoła. 20 sierpnia z parafii odszedł ks. Jerzy Mixa. Nowym wikarym został ks. Henryk Świder. 20 sierpnia 1978 r. ks. Tuszyński odszedł z Jastrzębia do Piekar. Na jego miejsce przyszedł ks. Jan Buchta. 17 listopada pielgrzymka parafian przywiozła z Jasnej Góry kopię obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. Rozpoczęła się peregrynacja obrazu w kilkuset rodzinach parafii. 18 sierpnia 1979 r. z parafii odszedł do Ustronia ks. Krzysztof Błaszczyński. Nowym wikarym został ks. Jerzy Otrzonsek z Bełku.

27 stycznia 1980 r. po raz pierwszy odbyła się kolęda w hotelach robotniczych. Kierownictwo hoteli (a terenie parafii było ich pięć) wydało zarządzenie zabraniające odwiedzin duszpasterskich, jednak mieszkańcy przyjmowali księży bardzo gościnnie. W dniach 8-16 marca odbyły się w parafii misje św., które prowadzili ojcowie franciszkanie z Panewnik. 19 sierpnia z parafii odeszli: ks. Świder – do Rudy Śląskiej Czarnego Lasu i ks. Otrzonsek – do Tarnowskich Gór. Przybyli ks. Alfred Chromik z Nakła Śląskiego i ks. Andrzej Raszka z Rudy Śląskiej. 24 sierpnia zmarł ks. prałat Rudolf Adamczyk. Pogrzeb odbył się w parafii w Zdroju 27 sierpnia. Zgodnie z życzeniem został pochowany na cmentarzu w Gorzycach, w swojej rodzinnej parafii.

Figura św. Barbary

28 sierpnia rozpoczął się strajk w kopalni „Manifest Lipcowy”, który szybko objął wszystkie jastrzębskie kopalnie. Księża parafii odprawiali na terenie kopalni „Moszczenica” Msze św. dla strajkujących, udzielając im również wsparcia duchowego. 1 września na probostwo parafii przybyła delegacja górników z kopalni „Manifest Lipcowy” z prośbą o przekazanie figury św. Barbary. Figury świętej umieszczono także we wszystkich cechowniach okolicznych kopalń. Proboszcz ks. Anzelm Skrobol zorganizował w parafii zbiórkę żywności dla strajkujących górników. Strajki w kopalniach jastrzębskich zakończyły się podpisaniem przez stronę rządową oraz Międzynarodowy Komitet Strajkowy dokumentu „Porozumienia Jastrzębskie”. Gwarantował on strajkującym górnikom realizację praw w zakresie prawa pracy oraz ochrony socjalnej, a także wsparł wszystkie postulaty zawarte w „Porozumieniach Gdańskich”. 29 sierpnia 1981 r., w pierwszą rocznicę porozumień jastrzębskich, uroczystą Mszę św. w kopalni „Manifest Lipcowy” celebrował biskup ordynariusz ks. Herbert Bednorz.

30 sierpnia ks. Jan Buchta odszedł do Parafii św. Józefa w Katowicach, na jego miejsce przybył ks. Wacław Machura z Czechowic-Dziedzic. 13 grudnia ogłoszono stan wojenny w Polsce. Restrykcje związane z zaistniałą rzeczywistością dotknęły parafian tak jak pozostałych mieszkańców kraju.

Poświęcenie sztandaru „Solidarności” w 1980 r.

W 1982 r. parafia otrzymała zezwolenie na poszerzenie cmentarza. Wymieniono ogrodzenie w starej części cmentarza. Przęsła drewniane zastąpiono metalowymi. 10 i 11 sierpnia zamontowano w kościele trzy witraże: dwa w prezbiterium, przedstawiające ukrzyżowanie Chrystusa i przekazanie kluczy Piotrowi, i trzeci nad zakrystią, przedstawiający spotkanie Jezusa z Samarytanką. Postępowały prace przy powiększaniu cmentarza. Z braku miejsc na „starym” cmentarzu pochówków dokonywano już w nowej części. Odnowiono zakrystię i salki katechetyczne.

1 września ks. Alfred Chromik odszedł do parafii w Ustroniu, na jego miejsce przybył ks. Jan Joszko. 30 kwietnia 1983 r. do parafii przybył ks. Janusz Stanik z Knurowa. 3 czerwca posługę w parafii zakończył ks. Andrzej Raszka. Księża wikariusze otrzymali nowe pomieszczenia w odremontowanym probostwie. 2 czerwca 1984 r. Mszę św. prymicyjną odprawił parafianin ks. Leszek Czyż ze Zgromadzenia Księży Zmartwychwstańców. 1 września odszedł z parafii ks. Wacław Machura, na jego miejsce przyszedł ks. Roman Przybyłek.

W 1985 r. kierownictwo chóru parafialnego objęła s. Dacja Romańska. W lipcu parafianie Józef Jesionek i Andrzej Bartoszek po maturze zaczęli nowicjat w zakonie ojców franciszkanów. 30 października posługę w parafii podjął ks. Piotr Szewczyk, a do Orzegowa odszedł ks. Janusz Stanik.

Chór parafialny z 1988 r.

W 1986 r. ks. proboszcz Anzelm Skrobol otrzymał godność prałata oraz powołany został na członka Rady Kapłańskiej i Kolegium Konsultantów Diecezji Katowickiej. Został też moderatorem Oazy Rodzin Katolickich. 31 sierpnia do parafii został skierowany ks. Piotr Ciosaka, a do Szopienic odszedł ks. Piotr Szewczyk. 31 sierpnia 1987 r. odszedł do Parafii św. Jana Chrzciciela w Tychach ks. Roman Przybyłek, a posługę w parafii rozpoczął ks. Bogusław Matuła.

15 sierpnia wybuchły w kopalniach Jastrzębia-Zdroju strajki, których efektem było doprowadzenie do rozmów Okrągłego Stołu. 18 sierpnia proboszczowie jastrzębskich parafii zwrócili się do dyrektorów strajkujących kopalń z prośbą o udzielenie pozwolenia na odprawienie niedzielnych Mszy św. na terenie kopalnianym. Po odmowie interweniowano u prezydenta miasta, również bezskutecznie. 21 sierpnia odprawiono Msze św. przed kopalniami. W kopalni „Jastrzębie” dopuszczono księdza do górników.

Zakończono malowanie wnętrz kościoła oraz remont dachu i tynków zewnętrznych. W grudniu zakupiono nową stajenkę Bożego Narodzenia. 4 grudnia poświęcono górniczy sztandar parafialny ku czci św. Barbary.

30 czerwca 1989 r. wyruszyła parafialna pielgrzymka „Szlakiem sanktuariów Maryjnych w Europie”. Trasa wiodła przez Czechy, Austrię, Niemcy, Hiszpanię i Francję. Pielgrzymi przywieźli do kościoła figurę Matki Boskiej Fatimskiej. 19 sierpnia opuścił parafię ks. Marcin Aleksy – został przeniesiony do sąsiedniej Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego. 13 listopada zapoczątkowano w parafii nabożeństwa fatimskie.

Poświęcenie górniczego sztandaru parafialnego

10 lipca 1990 r. wyjechała z parafii pielgrzymka „Szlakiem sanktuariów Maryjnych Italii”, z której uczestnicy przywieźli dla parafii Krzyż św. Franciszka. We wrześniu do szkół powróciła nauka religii. 19 listopada w swoim rodzinnym domu w Kleszczowie zmarł proboszcz parafii ks. prałat Anzelm Skrobol. Uroczystości pogrzebowe 22 listopada celebrował ks. arcybiskup Damian Zimoń w asyście ks. biskupa Czesława Domina i ks. biskupa Janusza Zimniaka wraz z licznie zgromadzonym duchowieństwem i wiernymi. 15 grudnia parafię objął ks. Antoni Pudlik.

W marcu 1991 r. odbyły się pierwsze rekolekcje szkolne. W kwietniu w Warszawie, na spotkaniu w sprawie zwrotu parafii części budynku zajmowanej przez dyrekcję uzdrowiska, podpisano odpowiednią umowę. 6 kwietnia ks. Piotr Ciomaka został skierowany jako proboszcz do Bełku, a do parafii przybył ks. Janusz Jojko z Bełku. W czasie uroczystości odpustowych odprawiono po raz pierwszy Mszę św. na cmentarzu, co stało się odtąd tradycją. 9 sierpnia zmieniono notarialny zapis w księdze wieczystej dotyczący budynku dyrekcji uzdrowiska. Parafia po 40 latach odzyskała obiekt, w którym rozpoczęto remont konstrukcji dachowej oraz wymianę rynien. Przygotowano też wykopy pod doprowadzenie ogrzewania miejskiego do kościoła, probostwa, budynku sióstr boromeuszek i remontowanego, odzyskanego skrzydła budynku parafialnego. Dokonano również wymiany oświetlenia wnętrza kościoła.

Pogrzeb ks. proboszcza Anzelma Skrobola

31 sierpnia ks. Bogusław Matuła odszedł do parafii w Piotrowicach, a na jego miejsce przybył ks. neoprezbiter Piotr Berger z Jejkowic. Pod koniec października zakończono budowę nowego ciepłociągu, do którego podłączono kościół oraz probostwo. 1 listopada poświęcono pomnik na grobie zmarłego ks. dziekana Anzelma Skrobola. Od 8 do 10 listopada w kościele pw. NMP Matki Kościoła odbył się I Jastrzębski Przegląd Chórów Religijnych, który przyjął  imię ks. Anzelma Skrobola, wielce zasłużonego dla rozwoju chóru Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa. Chór ten w etapie finałowym zajął I miejsce.

23 stycznia 1992 r. w parafii odbył się finał I Szkolnego Przeglądu Jasełek Miasta Jastrzębie-Zdrój. W lutym w odzyskanej części budynku parafialnego rozpoczęto remont piwnic. W kwietniu dyrekcja placówki opuściła budynek. Przekazano go bez jakiejkolwiek dokumentacji w zaniedbanym stanie – szkodami górniczymi, zaciekami, słabo działającą instalacją  sanitarną. W maju na cmentarzu parafialnym rozpoczęto układanie płytek chodnikowych na głównych ścieżkach. Przeprowadzono także remont dachu w budynku byłej dyrekcji uzdrowiska. Znajdujący się przy kościele krzyż przeniesiono na osiedle przy ul. Armii Krajowej. Poświęcono go 26 maja w czasie Dni Krzyżowych.

W czerwcu z inicjatywy byłych żołnierzy AK i mieszkańców Jastrzębia w zewnętrzną ścianę kościoła wmurowano tablicę ku czci zamordowanych w czasie wojny kapłanów dekanatu jastrzębskiego. 9 czerwca tablicę poświęcił ks. dziekan Wacław Basiak. W święto Narodzenia Matki Bożej parafianka Danuta Mołdrzyk złożyła u sióstr augustianek we Francji pierwsze śluby zakonne. We wrześniu parafia udostępniła nieodpłatnie zachodnie skrzydło budynku po byłej dyrekcji sanatorium władzom szkolnym na filię Szkoły Podstawowej nr 4. Z udziałem funduszy miasta przygotowano cztery klasy lekcyjne, pokój nauczycielski, świetlicę, szatnię oraz salę gimnastyczną. Uczyło się tam osiem grup dzieci z klas II i III.

ks. proboszcz Antoni Pudlik

Odzyskany budynek parafialny

8 marca 1993 r. otwarto ochronkę parafialną. Dzieci miały tam możliwość spędzenia wolnego czasu i spożycia posiłku. 14 marca odbyła się uroczystość przyznania pośmiertnych Krzyży Oświęcimskich i Krzyża Partyzanckiego pomordowanym przez hitlerowców księżom z dekanatu jastrzębskiego. 30 kwietnia kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa wraz z probostwem i skrzydłem zachodnim wpisano do rejestru zabytków województwa katowickiego. 12 sierpnia odbyła się parafialna pielgrzymka młodzieży do Włoch, w czasie której uczestnicy zostali przyjęci na audiencji prywatnej u Ojca Świętego. 14 września przy ul. 1 Maja w miejsce zniszczonego poświęcono nowy krzyż. Rozpoczęto ostatni etap remontu dachu i dzwonnicy kościoła. 3 października poświęcono sztandar Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. 10 października poświęcono sztandar chóru parafialnego, który przyjął nazwę Cantantes Domino. Po uroczystości odbył się pierwszy festyn na placu kościelnym. Swoją działalność przy parafii rozpoczął Klub Seniora.

W styczniu 1994 r. chór parafialny nagrał swoją pierwszą  kasetę z 21 kolędami, zatytułowaną „Raduj się świecie, przyszedł Pan”. 14 maja franciszkanin o. Igor Bartoszek, a 21 maja franciszkanin o. Germanik Jesionek odprawili Msze św. prymicyjne. Święcenia kapłańskie otrzymali 12 maja w Katowicach Panewnikach. 20 czerwca chór Cantantes Domino nagrał drugą kasetę „Chwalmy naszego Pana”. W sierpniu z parafii odeszli ks. Janusz Jojko – do Pszczyny – i ks. Piotr Berger – do Dąbrówki Wielkiej. Do parafii zostali skierowani ks. Kazimierz Folkert z Piaśnik oraz neoprezbiter ks. Krzysztof Szymański z Halemby. 3 września zginął w wypadku samochodowym pochodzący z parafii ks. Leszek Czyż. W październiku ks. proboszcz poinformował parafian o planach rozbudowy kościoła. W ciągu roku prowadzono remont kościoła, usuwając skutki szkód górniczych. Wykonano izolację pionową świątyni i budynku parafialnego oraz uszczelniono pęknięcia ścian.

Wnętrze kościoła przed remontem i po wykonaniu prac

Przez cały 1995 r. trwały prace nad powiększaniem powierzchni kościoła przez adaptację salek przykościelnych na kaplicę boczną. Wyburzono ściany działowe, wprowadzono stalowe podciągi, rozebrano stropy, wymieniono belki, odeskowano podłogi, założono nowe instalacje: elektryczną, nagłaśniającą i wentylacyjną, wykonano posadzkę marmurową, obłożono filary marmurowymi płytami. Rozbudowano także zakrystię i dobudowano wejście z zewnątrz, sklejono pęknięcia ścian i fundamentów kościoła spowodowane szkodami górniczymi. Przeprowadzono remont probostwa. Projektantami przebudowy byli inż. Ryszard Feliczek i Bogdan Pogorzelski, a wykonawcą firma „Prodrem” z Jastrzębia-Zdroju.

W kaplicy przygotowano ołtarz boczny, gdzie umieszczono obraz Matki Bożej Częstochowskiej, przeniesiony z ołtarza głównego. Stacje Drogi Krzyżowej zawieszono szeregowo nad wejściem do kaplicy bocznej. Olgierd Nowakowski z Zabrza wykonał remont i renowację organów. Jesienią przystąpiono do malowania kościoła Na ścianach oraz na drewnianym stropie umieszczono pozłacane ornamenty. Nad stacjami Drogi Krzyżowej namalowano postać Chrystusa Zmartwychwstałego. Pomalowano wszystkie ławki w kościele. Malowanie wnętrz kościoła wykonali Michał i Henryk Potyszowie z Gorzyc, a posadzkę marmurową ułożył Bogdan Wawrzyczny z Gołkowic. Tak duży zakres prac remontowych był możliwy dzięki szczególnej ofiarności parafian. Po raz pierwszy w czasie świąt Bożego Narodzenia oprócz stajenki w kościele umieszczono stajenkę na zewnątrz, nad głównym wejściem do kościoła.

Remont i przebudowa kościoła

W maju 1996 r. ze względu na zaistniałe zagrożenie wycięto starą akację, która była największym drzewem w otoczeniu kościoła. W czerwcu rozstrzygnięty został konkurs „Gościa Niedzielnego” na najbardziej lubianego katechetę w diecezji. Jednym z laureatów został ks. proboszcz Antoni Pudlik. 11 września w kaplicy przed obrazem Matki Bożej Częstochowskiej rozpoczęto sprawowanie Nowenny do Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. W ciągu roku kontynuowano prace remontowe w kościele. Wybudowano nowe schody do kościoła przed wejściem głównym i bocznymi wraz z podjazdem dla niepełnosprawnych. Od strony Parku Zdrojowego i ogrodu wykonano nowe ogrodzenie z cegły.

1 marca 1997 r. poświęcono sztandar ministrantów. W marcu udostępniono wyremontowane pomieszczenia podziemia domu parafialnego, które nazwano katakumbami. Przeznaczono je na spotkania autorskie, imprezy kulturalne, wystawy oraz spotkania grup parafialnych. 27 kwietnia odbyło się wprowadzenie do kościoła relikwii św. Franciszka. W lipcu poświęcono sztandar wspólnoty Żywego Różańca. W czasie pamiętnej lipcowej powodzi parafia zorganizowała pomoc (żywność, koce, śpiwory, środki czystości, meble) dla mieszkańców Bukowa, Olzy, Nieboczów i Płoni. W sierpniu siostry boromeuszki przyjęły powodzian z Wrocławia: 4 matki i 11 dzieci. Gościli w parafii 8 dni.

Poświęcenie katakumb

29 sierpnia z parafii odeszli ks. Kazimierz Folkert – do Wodzisławia oraz ks. Krzysztof Szymański – do Tychów. Do parafii przybyli ks. Eugeniusz Twardoch z Rudy Śląskiej i ks. Stefan Stebel z Mysłowic. 28 września ukazał się pierwszy numer parafialnego tygodnika „Głos Serca” pod redakcją ks. Stefana Stebla. W ciągu roku wykonano metalowe, ozdobne ogrodzenie placu kościelnego od strony ogrodu. Zamontowano też dwie bramy wjazdowe, położono kostkę betonową wokół kościoła i posadzono krzewy ozdobne. Miasto zakupiło kostkę na plac przed skrzydłem zachodnim.

W styczniu 1998 r. nastąpiła reorganizacja dekanatu jastrzębskiego. Utworzono dwa oddzielne dekanaty: Jastrzębie Górne i Jastrzębie-Zdrój. Dziekanem dekanatu Jastrzębie Górne został ks. Wacław Basiak, a dekanatu Jastrzębie-Zdrój ks. Antoni Pudlik. Do dekanatu Jastrzębie-Zdrój weszły parafie: św. Barbary i św. Józefa Robotnika (osiedle Przyjaźń), Podwyższenia Krzyża Świętego (osiedle VI), Matki Bożej Różańcowej (Moszczenica), św. Jerzego (Mszana), Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny (Połomia) i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (Ruptawa).

14 marca chór Cantantes Domino wydał trzecią kasetę „Witaj nam, witaj, Chryste”. Utwory tam zamieszczone znalazły się także na płycie kompaktowej. W marcu zapoczątkowano spotkania Trzeźwościowej Grupy Modlitewnej. 1 czerwca została erygowana Parafia św. Brata Alberta, która powstała z części Parafii Matki Bożej Matki Kościoła i Podwyższenia Krzyża Świętego. W tym samym dniu erygowano Parafię Matki Bożej Częstochowskiej składającą się z części Parafii Miłosierdzia Bożego i Matki Bożej Matki Kościoła. 14 czerwca, w uroczystość 25-lecia istnienia w parafii Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, na placu kościelnym poświęcono figurę św. Franciszka. 22 października odbyło się spotkanie inaugurujące działalność Legionu Maryi. 26 października powołano duszpasterstwo akademickie dla studentów nowo powstałej wyższej uczelni – Zamiejscowego Ośrodka Działalności Dydaktycznej Uniwersytetu Śląskiego.

Poświęcenie figury św. Franciszka

W maju 1999 r. parafia założyła swoją stronę w internecie. Zakończono ostatecznie remont katakumb. Położono posadzkę z płytek oraz wyposażono sale w nowe krzesła i stoły. Od 9 do 14 sierpnia trwał montaż nowego ołtarza oraz tabernakulum w kościele. Wykonawcą tabernakulum był S. Jakiel z Katowic. Ołtarz, ambonkę i cały wystrój projektował i wykonał Piotr Kłosek ze Szczyrku. We wrześniu rozpoczęło działalność kółko hafciarskie prowadzone przez siostry boromeuszki. 16 października w I Festiwalu Parafialnych Zespołów Dziecięcych udział wzięły liczne chóry dziecięce oraz soliści. Wydarzeniu temu towarzyszyło duże zainteresowanie publiczności. 28 listopada delegacja parafian wniosła do kościoła Ewangeliarz, który parafia otrzymała od ks. arcybiskupa Damiana Zimonia. 19 grudnia ks. biskup Stefan Cichy dokonał poświęcenia nowego wystroju prezbiterium. Poświęcił ołtarz główny w kształcie gorejącego krzewu z obrazem Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz ołtarz soborowy i ambonkę do sprawowania liturgii słowa. 27 grudnia rozpoczęła się peregrynacja figury Dzieciątka Jezus w domach parafian, przywiezioną z Ziemi Świętej przez ks. dziekana Antoniego Pudlika.

8 stycznia 2000 r. ks. proboszcz poświęcił krzyż procesyjny i nową chrzcielnicę. Chrzcielnica otrzymała nową obudowę, dostosowaną do wystroju prezbiterium oraz świecznik do paschału. Ołtarz posoborowy, sedilia oraz ambonkę  z poprzedniego wystroju przekazano do kościoła św. Brata Alberta w Jastrzębiu. 26 marca odbyło się pierwsze spotkanie małżeństw niesakramentalnych w celu otoczenia ich opieką duszpasterską. 13 kwietnia na cmentarzu komunalnym w Jastrzębiu-Zdroju odbyła się uroczystość związana z 60. rocznicą zbrodni katyńskiej, Podczas uroczystości ks. proboszcz Antoni Pudlik poświęcił pomnik ku czci jej ofiar.

Poświęcenie chrzcielnicy

Poświęcenie krzyża procesyjnego

27 maja odbyła się parafialna uroczystość Roku Jubileuszowego z udziałem arcybiskupa białostockiego Stanisława Szymeckiego. Poświęcono nowe dzwony elektroniczne. 30 maja s. Dacja Romańska otrzymała od władz miasta srebrną odznakę Zasłużonego Działacza Kultury Miasta. W sierpniu odszedł z parafii do Żor ks. Eugeniusz Twardoch, a posługę w parafii podjął ks. Ireneusz Tatura. Na probostwie naszej parafii odnaleziono oryginał podpisanych „Porozumień Jastrzębskich”, który ks. proboszcz Antoni Pudlik przekazał przewodniczącemu NSZZ Solidarność.

1 stycznia 2001 r., krótko po północy, odbyło się uroczyste poświęcenie tablicy pamiątkowej z okazji zakończenia Roku Jubileuszowego oraz rozpoczęcia trzeciego tysiąclecia, a także 50. rocznicy poświęcenia kościoła parafialnego. 27 stycznia podczas pierwszej parafialnej biesiady na wspólnych śpiewach spotkało się 50 osób. 18 marca parafianie obejrzeli odnowione naczynia liturgiczne. Na początku kwietnia wykonano nowe schody prowadzące na chór. Na cmentarzu rozpoczęto prace polegające na wykładaniu głównych alejek kostką betonową, odnowieniu ogrodzenia oraz wybudowaniu nowego parkingu.

W dniach 30-10 czerwca trwały w parafii misje święte przygotowujące parafian do obchodów złotego jubileuszu poświęcenia kościoła. Na cmentarzu odprawiono Mszę św. w intencji zmarłych parafian oraz poświęcono nowy krzyż. 24 czerwca odbył się uroczysty odpust parafialny z okazji 50-lecia poświęcenia kościoła oraz powstania parafii. Ks. biskup Gerard Bernacki prowadził koncelebrowaną sumę odpustową, podczas której poświęcił sztandar ufundowany przez parafian. Pod patronatem Caritas zorganizowano 1 sierpnia w parafii zbiórkę darów oraz pieniędzy na rzecz ofiar powodzi. Z parafii odszedł do Katowic Bogucic ks. Stefan Stebel, a na jego miejsce przybył ks. Krzysztof Miera.

Parafialny sztandar

30 września 2001 r. odbyło się w naszej parafii spotkanie założycielskie Akcji Katolickiej w obecności ks. Arkadiusza Wuwra – diecezjalnego asystenta Akcji Katolickiej. Z inicjatywy ks. Ireneusza Tatury powstała parafialna drużyna piłkarska, która 29 września zainaugurowała rozgrywki w ramach Mistrzostwa Ligii Piłki Halowej w Jastrzębiu-Zdroju. 12 października w Katowicach ks. proboszcz Antoni Pudlik otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Oświaty przyznaną przez Ministra Edukacji Narodowej. 6 grudnia odbył się I Turniej Skata o Puchar Farorza. We Francji w Zgromadzeniu Sióstr Augustianek nasza parafianka Marianna Mołdrzyk złożyła śluby wieczyste.

29 stycznia 2002 r. odbyło się w Warszawie posiedzenie Komisji Majątkowej, na którym przyjęto ugodę dotyczącą zwrotu przez miasto Jastrzębie-Zdrój terenów Fundacji Kościelnej NMP przylegających do naszego cmentarza. Po prawie 10 latach starań parafia odzyskała tereny przeznaczone pod przyszłą rozbudowę cmentarza parafialnego. 7 marca utworzono Parafialny Fundusz Stypendialny, którego celem było wsparcie materialne młodzieży studiującej. Z okazji Dnia Działacza Kultury 24 maja ks. proboszcz Antoni Pudlik został nagrodzony za wspieranie i upowszechnianie kultury w naszym mieście. W sierpniu rozpoczęto prace związane z kapitalnym remontem budynku parafialnego. Przystąpiono do rozbiórki stropów i ścian bocznych pomieszczeń na drugim piętrze. 23 sierpnia odbyło się pierwsze nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego z uroczystym wprowadzeniem relikwii św. Faustyny, które posiadają siostry boromeuszki.

Srebrny jubilat ks. proboszcz Antoni Pudlik w prywatnej kaplicy Ojca Świętego

W karnawale 2003 r. odbył się I Parafialny Bal Bezalkoholowy, a w czerwcu ks. proboszcz Antoni Pudlik obchodził srebrny jubileusz kapłaństwa. 25 sierpnia apostolat Margaretki rozpoczął odmawianie wszystkich czterech części Różańca każdego 25 dnia miesiąca.

W czasie wakacji 2004 r. rozpoczęto naprawę elewacji budynku parafialnego oraz przystąpiono do przecierania tynków całego budynku wraz z kościołem, przygotowując go pod przyszłe malowanie. 2 sierpnia w Panewnikach śluby wieczyste złożyła nasza parafianka siostra służebniczka Aleksandra Gajda. 28 sierpnia odszedł do Parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Świętochłowicach ks. Ireneusz Tatura, a posługę duszpasterską w naszej parafii rozpoczął ks. Adam Żemła. W dniach 30.09 – 31.10 odbył się I Kongres Grup Parafialnych, mający na celu prezentację poszczególnych wspólnot i zachętę do aktywnego zaangażowania wszystkich wiernych w życie Kościoła i parafii.

Remont elewacji

W styczniu 2005 r. zmarła pani Janina Pieda, kronikarz parafii. Po raz pierwszy w Wielki Czwartek w czasie Mszy św. Wieczerzy Pańskiej, a nie w maju, jak dotychczas, pięcioro dzieci przystąpiło do Wczesnej Komunii Świętej, co stało się tradycją w naszej parafii. 2 kwietnia zmarł Ojciec Święty Jan Paweł II. Codziennie, aż do dnia pogrzebu, trwały czuwania modlitewne, a 7 kwietnia, w przeddzień pogrzebu, odprawiona została Msza św. za zmarłego papieża. Tego samego dnia w Hali Widowiskowo-Sportowej tysiące mieszkańców miasta zgromadziło się, aby wspólnie modlić się za zmarłego Ojca Świętego, po czym przeszli oni do kościoła NMP Matki Kościoła na Mszę św. 8 kwietnia, w dniu pogrzebu, księża, schola i wierni naszej parafii uczestniczyli w modlitwie na stadionie miejskim. Po zakończeniu nabożeństwa około 10 tysięcy osób udało się w milczącym marszu w kierunku Alei Jana Pawła II, wzdłuż której ustawiono zapalone znicze.

Latem przeprowadzono malowanie elewacji kościoła, wymianę drzwi bocznej kaplicy i położono posadzkę w budynku parafialnym. 30 lipca zamknięto dom zakonny Sióstr Salezjanek przy ul. Pszczyńskiej. Siostry przeniosły się do nowego domu przy Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego. Od 29 sierpnia posługę w naszej parafii rozpoczął ks. Maciej Krajewski. Zastąpił on ks. Krzysztofa Mierę, który dekretem ks. arcybiskupa został skierowany do Parafii Matki Bożej Bolesnej w Brzęczkowicach. Od września zainaugurowano comiesięczne czuwania modlitewne prowadzone przez Grupę Modlitewną i Domowy Kościół. W październiku obradowała w Katowicach I Diecezjalna Kongregacja Diakonii Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Katowickiej. W uznaniu zasług ks. Anzelma Skrobola przesłała do naszej parafii wyrazy wdzięczności za pełnioną przez niego wieloletnią posługę I Moderatora Diecezjalnego Domowego Kościoła w Archidiecezji Katowickiej. W bocznej kaplicy poświęcono trzy nowe witraże ufundowane przez parafian, poświęcone Janowi Pawłowi II, ks. kard. Stefanowi Wyszyńskiemu i bł. ks. Jerzemu Popiełuszce. Przez cały 2006 r. kontynuowane były prace przy remoncie budynku parafialnego, a od października podjęto renowację ogrodzenia wokół kościoła.

ks. proboszcz obmywający nogi dzieciom przystępującym w Wielki Czwartek do Wczesnej Komunii Świętej

W styczniu 2007 r. w każdą środę rozpoczęto w naszej parafii całodzienną cichą adorację Najświętszego Sakramentu. Przed świętami wielkanocnymi w kaplicy bocznej ustawiono część nowych ławek ufundowanych przez grupy parafialne i osoby prywatne. W kwietniu odbył się Papieski Festiwal Piosenki organizowany przez szkołę działającą przy Wojewódzkim Szpitalu Rehabilitacyjnym w Jastrzębiu-Zdroju. Na klatce schodowej budynku domu parafialnego położono płytki. W sierpniu nasza parafianka Anna Markiewicz złożyła śluby wieczyste w Zakonie Karmelitanek Bosych w Tarnowie. 31 sierpnia posługę w naszej parafii rozpoczął nowy wikariusz ks. Józef Więcek. Ks. Adam Żemła natomiast został skierowany do Parafii Świętej Rodziny i św. Maksymiliana Kolbego w Katowicach. W listopadzie rozpoczęto wymianę okien w budynku dawnego  szpitala kolejowego.

W kwietniu 2008 r. nasza parafianka siostra Monika Baj złożyła śluby wieczyste w Zgromadzeniu Sióstr Augustianek we Francji. 3 czerwca nasza parafianka pani Anna Zdziebło odznaczona została przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski w uznaniu jej zasług w walce z niemieckim okupantem w czasie II wojny światowej. W tym roku przeprowadzono szereg inwestycji: kontynuowano wymianę okien w budynku byłego szpitala kolejowego (zakończoną w 2011 r.), w czerwcu zniwelowano teren pod nową część cmentarza parafialnego, wydobywając zalegajace pod ziemią rurociągi. W październiku i listopadzie wymieniono instalację centralnego ogrzewania w kościele i częściowo na probostwie.

Wymiana okien i renowacja ogrodzenia parafialnego

Od stycznia 2009 r. dziekanem dekanatu Jastrzębie-Zdrój został mianowany ks. Marek Zientek z Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego, który zastąpił na tym stanowisku ks. proboszcza Antoniego Pudlika po upływie dwóch kadencji dziekańskich. W lutym 2009 r. otwarta została w katakumbach biblioteka i czytelnia parafialna. W czasie prowadzonych remontów zostały zamontowane nowe drzwi w głównym i bocznym wejściu do kościoła, wymieniono drzwi wewnętrzne, instalację projektora i nagłośnienia, dzwony elektroniczne. W maju nasz parafianin pan Stanisław Kolorz, dyrygent chóru Cantantes Domino i scholi Discantus, został laureatem dorocznej Nagrody Miasta Jastrzębie-Zdrój za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej i ochrony kultury oraz odznaczony medalem „Zasłużony Kulturze”, przyznawanym przez Ministra Kultury. 29 sierpnia posługę wikariusza w naszej parafii zaczął pełnić ks. Mirosław Krzyżowski. Zastąpił on ks. Macieja Krajewskiego. Po remoncie domu parafialnego otwarto Muzeum Parafialne, w którym wygospodarowano miejsce na pamiątki. Z początkiem grudnia zakończono prace remontowe budynku po byłym szpitalu kolejowym. Obejmowały one skucie tynków oraz ocieplenie i odtworzenie detali architektonicznych zewnętrznych ścian budynku.

Remont budynku po byłym szpitalu kolejowym

W 2010 r. z okazji 40-lecia chóru Cantantes Domino Minister Kultury przyznał chórowi odznaczenia za całokształt działalności. W 70. rocznicę zbrodni katyńskiej na ścianie kościoła umieszczono tablicę pamiątkową dla uczczenia 9 żołnierzy i policjantów pochodzących z Jastrzębia-Zdroju, zamordowanych w Katyniu w 1940 r. W maju oddano do użytku nową część cmentarza parafialnego, a z końcem wakacji ukończono prace adaptacyjne w budynku parafialnym. 25 września w naszym kościele odbyło się pierwsze dekanalne spotkanie osób niepełnosprawnych. W październiku przy naszej parafii powstała orkiestra dęta pod dyrygenturą pana Joachima Paczyńskiego. W 20. rocznicę śmierci ks. Anzelma Skrobola ks. biskup Gerard Bernacki poświęcił tablicę pamiątkową ufundowaną przez wspólnotę Domowego Kościoła Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Katowickiej.

W 2011 r., w rocznicę katastrofy smoleńskiej, na ścianie naszego kościoła umieszczona została tablica upamiętniająca ofiary tej katastrofy. Jubileusz 60-lecia poświęcenia kościoła i istnienia parafii upamiętniony został przez wydanie okolicznościowego kalendarza na rok 2012. W ramach przygotowań do jubileuszu odbyły się misje święte, w czasie których na cmentarzu parafialnym poświęcona została figura Pana Jezusa. 15 czerwca ustawiono nowe ławki na chórze, wykonane przez firmę pana Piotra Kłoska. 29 sierpnia posługę w naszej parafii rozpoczął ks. Marcin Moj, który zastąpił ks. Józefa Więcka.

W czerwcu 2012 r. odbył się pierwszy w naszym mieście Marsz dla Życia połączony z poświęceniem „Okna Życia” w Wojewódzkim Szpitalu nr 2.

W połowie marca 2013 r. wymieniono drzwi w naszym kościele – główne oraz boczne. W maju 2013 r. w kościele św. Jadwigi w Rybniku święcenia diakonatu przyjął nasz parafianin Jarosław Janusz. Jubileusz 75-lecia obecności w Jastrzębiu-Zdroju obchodziły Siostry ze Zgromadzenia Córek Bożej Miłości. Z okazji 30-lecia współpracy naszej parafii z parafią Pfarkirchen w Bawarii odbyła się pielgrzymka chóru i Młodzieżowej Orkiestry Dętej do Niemiec.

Poświęcenie tablicy pamiątkowej

W 2014 r. w pomieszczeniach domu parafialnego siedzibę swoją znalazła biblioteka i czytelnia parafialna, które przeniesiono z katakumb. W kwietniu ks. arcybiskup Wiktor Skworc ustanowił dla naszej parafii dwóch nowych nadzwyczajnych szafarzy Najświętszego Sakramentu – Mariusz Ratomskiego i Piotra Sobierańskiego. 17 maja święcenia kapłańskie w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach przyjął diakon Jarosław Janusz. Następnego dnia odprawił w naszej parafii Mszę św. prymicyjną. Na placu kościelnym rozpoczęto układanie kostki brukowej. Od 30 sierpnia posługę duszpasterską w naszej parafii rozpoczął ks. Tomasz Farbotko. Dekretem ks. arcybiskupa ks. Mirosław Krzyżowski został skierowany do Parafii św. Jadwigi w Rybniku.

W uroczystość Objawienia Pańskiego, 6 stycznia 2015 r., odbył się I Jastrzębski Korowód Trzech Króli, którego inicjatorem i głównym organizatorem była nasza parafia z ks. proboszczem Antonim Pudlikiem na czele. Wzięli w nim udział licznie zgromadzeni mieszkańcy całego miasta. 25 maja odbyło się w naszej parafii nabożeństwo ekumeniczne, w którym uczestniczył ks. biskup Marek Szkudło oraz pastor Kościoła ewangelicko-augsburskiego. Po Mszy św. w Domu Zdrojowym ks. biskup odebrał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Jastrzębie-Zdrój. 29 sierpnia posługę kapłańską w naszej parafii rozpoczął nowy wikariusz ks. Piotr Masarski. Zastąpił on ks. Marcina Moja, który został skierowany do Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Herberta w Katowicach.

„Marsz Świętych”

25 września w naszym kościele pod przewodnictwem ks. biskupa Adama Wodarczyka została odprawiona Msza św. w intencji całej społeczności Szkoły Muzycznej I i II stopnia z okazji 25. rocznicy powstania. 31 października po raz pierwszy odbył się w naszej parafii „Marsz Świętych” z udziałem dzieci i dorosłych mieszkańców naszej parafii. Od sierpnia do października trwał remont nawierzchni przy naszym kościele. Stara trylinka została wymieniona na kostkę granitową. Wykonano także granitowe schody przy bocznym wejściu do kościoła. 14 listopada z okazji zbliżającej się 25. rocznicy śmierci byłego proboszcza ks. Anzelma Skrobola została odprawiona Msza św. pod przewodnictwem ks. arcybiskupa seniora Damiana Zimonia z udziałem członków Domowego Kościoła Ruchu Światło-Życie z naszej archidiecezji. 26 listopada na naszym probostwie gościliśmy nuncjusza apostolskiego w Polsce arcybiskupa Celestino Migliore. Wcześniej wraz z ks. arcybiskupem Wiktorem Skworcem i ks. proboszczem udali się do kopalni Jas-Mos, towarzysząc górnikom w ich codziennej pracy.

12 grudnia ks. proboszcz Antoni Pudlik zgromadził się wraz z zaproszonymi przedstawicielami grup parafialnych, reprezentującymi całą naszą parafialną wspólnotę, przed Obliczem Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze, aby podziękować za 25 lat posługi w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa. 3 kwietnia 2016 r. dokonał uroczystego poświęcenia tablicy upamiętniającej Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia i 65-lecie istnienia naszej parafii.

Poświęcenie tablicy upamiętniającej 65-lecie istnienia naszej parafii