DUCHOWA ADOPCJA

Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej (radosnej, światła, bolesnej lub chwalebnej) oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Do modlitw można dołączyć dowolnie wybrane dobre postanowienia. Dodatkowymi postanowieniami mogą być np.: częsta spowiedź i Komunia Święta, adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego, post o chlebie i wodzie, walka z nałogami, pomoc osobom potrzebującym, dodatkowe modlitwy (litanie, nowenny itp.). Należy podejmować postanowienia realne, mając na uwadze indywidualne możliwości wykonania. Dodatkowe postanowienia nie są obowiązkowe.

Dzieło Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego Zagrożonego Zagładą powstało po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W roku 1987 inicjatywa ta po raz pierwszy została przeniesiona do Polski. Pierwszy ośrodek Duchowej Adopcji powstał przy kościele Ojców Paulinów w Warszawie. Stąd Duchowa Adopcja rozprzestrzeniła się na kraj i poza jego granice.

W naszej parafii w ciągu roku dwukrotnie składa się uroczyste przyrzeczenia Duchowej Adopcji podczas Mszy św.: 25 marca w uroczystość Zwiastowania Pańskiego i 8 grudnia w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP. Po niej odbywa się spotkanie w domu parafialnym. Przygotowywana jest krótka konferencja poświęcona problematyce dzieła Duchowej Adopcji oraz nowym zagrożeniom wobec życia ludzkiego.

adopcja